Tahmini Okuma Süresi:
21 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
760
Basım Tarihi:
Ekim 2022
İlk Yayın Tarihi:
1762
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Émile ou de l'éducation
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789944885997
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
13 diğer baskı · Tümünü Göster
Émile
1.997 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ekim 2022 · 760 s.
Emile - Bir Çocuk Büyüyor
1.072 okunmaSelis Kitaplar · Eylül 2014 · 254 s.
Emile
164 okunmaSay Yayınları · 2009 · 848 s.
Emile Ya Da Çocuk Eğitimi Üzerine
156 okunmaKilit Yayınevi · Ekim 2015 · 230 s.
Emile ya da Eğitim Üzerine
34 okunmaAlfa Yayınları · 27 Haziran 2019 · 864 s.
Emile ya da Eğitim Üzerine
31 okunmaYason Yayınları · 2016 · 231 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
760 sayfalık bir başyapıt.
Okul Öncesi ÖABT’ye hazırlanırken almıştım bu kitabı kalın bir kitap olduğu için de okumayı hep erteledim.
Kpss sorusuydu Emile.. Bu kitabı merak edip almamdaki tek sebep bu diyebilirim.
Öncelikle şimdi size bir şey itiraf edeceğim kafamdaki Emile çok başkaydı. Emile’yi ilk başta kadın sanıyordum. “Erkekmiş.”
Yavaş ve sindirerek yer yer araştırarak okuyup ilerlediğim uzun soluklu bir kitap oldu. Çocuğun gelişimine dair kitapları okumayı seviyorum.
“Emile” birçok farklı yaklaşımların izlerini taşımakta okurken göreceksiniz ki ; çocuklara yönelik davranışlar bakımından Adler’i, çocukluk yaşantılarının önemi bakımından Freud’u, çocukların duygusal zekasına vurgu yapması bakımından Daniel Goleman’ı, modern eğitimin temeli olan yaparak yaşayarak deneyselciğe vurgu yapan John Dewey’i göreceksiniz.
John Jack Rousseau ile henüz tanışmamış olanlar için mini bilgi;
-J.J Rousseau: Doğaya dayalı eğitimi savunur. Doğanın en iyi öğretmen olduğunu ayrıca çocukların 12 yaşına gelene kadar kitaplarla tanışmamasını, “oyunun” çocuğun en doğal hakkı olduğunu ve çocukların yaparak-yaşayarak oyunlarla öğrenme sağlaması gerektiğinin öneminden bahseder. Natüralist bir anlayışa sahiptir.
Çocuk eğitimi ile ilgili her şeyi bu kitapta bulabilirsiniz Erikson’un Psikososyal Gelişim Kuramları gibi aşama aşama bölümlendirilmiş. Kitaptan dikkatimi çeken önemli gördüğüm kısımları sizlerle paylaşmak istiyorum en azından okumadan önce sizlere fikir olsun.
Bölüm 1:
-J.J Rousseau; Freud’un aksine “İnsan doğuştan iyidir. Ancak insan kendisi de dahil diğer varlıkların temiz kalmasına müsaade etmez.” anlayışına sahiptir.
“Her şey insanın elinde bozulur.” s.5
-Çocuk toplumun ihtiyaçlarına göre değil kendi ilgi istek ve yeteneklerine göre yetiştirilmelidir.
-Çocukta ilk
Émile, hakkında tek cümle kurmak gerekseydi, evlilik planı yaptığınız kişiye de okutup karşılıklı mütalaa etmedikçe o kişiyle evlenmeyin derdim. Bazı kitaplar vardır, devletin her vatandaşına okutması gerekir. 
Beyaz Zambaklar Ülkesinde böyle bir kitap mesela. Émile de bunun gibi her bireyin okuması gerekli diye düşünüyorum.
Rousseau bu eserinde hayalinde bir çocuğu bebeklikten alıp evlilik çağına kadar yetiştiriyor. Her ne kadar çok uzun ve yer yer sıkıcı olabilen bir eser olsa da altını çizerek okunması gereken bir başucu kitabı bence. İlk bölüm bebeklik dönemi, beşinci bölüm ise émile'nin evliliğe hazırlandığı ve yuva kurduğu dönem. Aradaki bölümlerde de çocukluk ve ergenlik dönemleri üzerinde duruluyor.
Herkes okusun isterim ancak okuyamacak kişiler için aklımda kalan birkaç meseleyi yazmak istedim.
Öncelikle Émile'nin erkek çocuk olduğunu söylemek gerekir. Biraz gelenekçi gelebilir size ama insanın doğası gereği değerlendiriyor yazar sürekli durumu. Bu yüzden diyor ki bebeklikten çocukluğa kadar erkek çocuğun bakımından annesi sorumludur. Çocuklukla birlikte çocuğun asıl sorumlusu babasıdır. Çünkü toplumdaki yerini alana kadar babası rol modeli olacak.
Bu yüzden eşler arasında iş bölümünü gözetmek önemli.
Çocukluk döneminde çocuğa sadece nesneleri tanıtmak ve oyun oynatmak gerekir. Kullanmayacağı hiçbir bilgiyi öğretmeyin diyor. Oyun dönemini çok iyi kullanması gerektiğini söylüyor. Ayrıca bedenen çok kuvvetli yetişmesi, çok aktif bir çocuk olması gerekir diyor. İlk dönemlerde anlamayacağı ahlaki konuları açmayın diyor. Aklı ermeye başlayınca tamamen karakter ve beden eğitimi verin diyor. Güzel ahlâkı sizi taklit ederek öğrenecek çocuk. Siz baskıcı olursanız yalana teşvik olabilir, utangaç olabilir vs.
Yaşı daha ilerleyince sizin tercihinize göre güzel ahlâki ilkeleri dinden
Beyaz Zambaklar Ülkesinde böyle bir kitap mesela. Émile de bunun gibi her bireyin okuması gerekli diye düşünüyorum.
Rousseau bu eserinde hayalinde bir çocuğu bebeklikten alıp evlilik çağına kadar yetiştiriyor. Her ne kadar çok uzun ve yer yer sıkıcı olabilen bir eser olsa da altını çizerek okunması gereken bir başucu kitabı bence. İlk bölüm bebeklik dönemi, beşinci bölüm ise émile'nin evliliğe hazırlandığı ve yuva kurduğu dönem. Aradaki bölümlerde de çocukluk ve ergenlik dönemleri üzerinde duruluyor.
Herkes okusun isterim ancak okuyamacak kişiler için aklımda kalan birkaç meseleyi yazmak istedim.
Öncelikle Émile'nin erkek çocuk olduğunu söylemek gerekir. Biraz gelenekçi gelebilir size ama insanın doğası gereği değerlendiriyor yazar sürekli durumu. Bu yüzden diyor ki bebeklikten çocukluğa kadar erkek çocuğun bakımından annesi sorumludur. Çocuklukla birlikte çocuğun asıl sorumlusu babasıdır. Çünkü toplumdaki yerini alana kadar babası rol modeli olacak.
Bu yüzden eşler arasında iş bölümünü gözetmek önemli.
Çocukluk döneminde çocuğa sadece nesneleri tanıtmak ve oyun oynatmak gerekir. Kullanmayacağı hiçbir bilgiyi öğretmeyin diyor. Oyun dönemini çok iyi kullanması gerektiğini söylüyor. Ayrıca bedenen çok kuvvetli yetişmesi, çok aktif bir çocuk olması gerekir diyor. İlk dönemlerde anlamayacağı ahlaki konuları açmayın diyor. Aklı ermeye başlayınca tamamen karakter ve beden eğitimi verin diyor. Güzel ahlâkı sizi taklit ederek öğrenecek çocuk. Siz baskıcı olursanız yalana teşvik olabilir, utangaç olabilir vs.
Yaşı daha ilerleyince sizin tercihinize göre güzel ahlâki ilkeleri dinden
Bir eğitimci olarak yorumlayınca katıldığım, çok haklı gördüğüm oldukça doğru bilgi barındırmasına karşın katılmadığım görüşler mevcut (gereksiz detaylar, yanlış genellemeler, fazla natüralist bakış açısı gibi) fakat kendi yazıldığı döneme göre düşününürsek bazı görüşler kabul görebilir(ailedeki roller gibi) hatta döneminin ilerisinde olan görüşleri var(eğitime dair), birçok görüşünün ise bu dönemde bile geçerliliğini koruduğunu düşünüyorum.
Teşekkürler.
EMİLE-JEAN -JACQUES ROUSSEAU,760 sayfa
Öncelikle şunu belirtmek isterim.Muhteşem bir kitap.Öyle okunup kütüphane rafına konacak bir kitap değil,açıp açıp defalarca okunacak bir baş ucu kitabı.Bütün eğitimcilerin,anne babaların okuması gereken bir başyapıt.Yazarın bazı düşüncelerine katılmadığım yerler de var,özellikle kadınlar ile ilgili bazı yerlerde abartmış ve bazı bölümler de gereksiz uzatılmış.Yani kadınla ilgili görüşler her dönemde aynı nedense..
Mesela;
“Kadınlar kendi kendilerine karar verecek durumda olmadıklarından,babaların ve kocaların kararını Kilise’nin kararı gibi kabul etmelidirler.”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
“Zaten erkeklerin yargısına bağlı olan kadın,onların saygısına da layık olmalıdır. Özellikle de kocasının saygısını kazanmalıdır.Kocasına yalnızca kişiliğini sevdirmekle kalmamalı,tutumunu da beğendirmelidir.Herkesin karşısında kocasının yaptığı seçimin doğruluğunu göstermeli,kadın olarak kendisine gösterilen saygıdan ötürü kocasını onurlandırmalıdır….”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Yazarın 1762 yılında yazdığı ve hâlâ günümüzde bir çok insanın eğitim konusunda yetersiz kaldığı,özgüvenli çocuk ile saygısız çocuğun farkına varamadığı,eğitim adına yaptığı yanlışlıkların öğrenilebilmesi için eğitim üzerine kaynak oluşturacak,ders niteliğinde okunması gereken bir kitap.
Her anne baba adayının,her ebeveynin,her öğretmenin okuması şart olan bu kitap 18.yüzyılda yazıldığı halde bence 21.yüz yılda şu anda bozulmuş toplumumuzun ,eğitim sistemimizin tekrar toparlanması için kitap içinde muazzam bilgiler mevcut.Her sayfasında birbirinden güzel,aklı sorgulayan,ben nerede hata yaptım dedirten alıntılar bulunuyor.İnsana çok şey katıyor ve katmaya da devam edecektir.Kitapta verilen bilgiler sadece eğitimle de alakalı değil.Çocuğun doğduğu anda
Jean-Jacques Rousseau’nun çocuk eğitimi ile ilgili biz okurlara bıraktığı değerli bir kitap: 
Émile
Çocuk eğitimi üzerine olan kitap, sanki bizim yaptığımız hataları görüp özellikle Türk halkına yazılmış gibi adeta. Çocukluktan nokta atışıyla başlıyor. Bebekleri kundağa sarıp onların el kol hareketlerini kısıtlamak, onların özgürlüğünü kısıtlamaktır diyor. Bunun sonucunda işte o büyüyen bebekler, yani bizim neslimiz; özgürlüğü kısıtlandığı için ya özgüveni eksik kalmış kişilerden; ya da anlamı çözülemeyen bir gergin yapıya sahip insanlardan oluşuyor. Tabi ki bir kişilik, karakter tek bir hareket ile belirlenemez, ama bu husus etkenlerden yalnızca birisi. Bebek kendine zarar vermesin diye onu kat kat beze hapsetmek nasıl bir mantık ve adettir, anlamak çok güç.
“Benim oğlum/kızım büyüyünce doktor olup beni iyi edecek…” Bir başka yapılan yanlış da çocukların geleceğini kendi isteklerimize göre belirlemeye çalışmak. O çocuklar ya büyüdüğünde gerçekten doktor olabiliyor ama hastasını azarlayan mutsuz bir doktor olarak kalıyor. Ya da doktor olamayıp hasta olup tüm topluma zarar veriyor. Verdiğim örnek tamamen benzetme amaçlıdır. Bu durum da biziz toplumuzda sıkça rastlayabileceğiniz bir özelliktir, etrafımıza baktığımızda rahatlıkla görebiliriz. Yazar, çocuk yetiştirmede en önemli hususun, çocukları özgür bırakmak olduğunu defaatle vurguluyor. “Onu tek başına özgür bırakın ve kendisine hiçbir şey söylenmeden nasıl davranacağını görün, yapacaklarını ve bunları nasıl yapacağını düşünün”
“Bak İrfan Amca’nın oğlu Serkan’a, Türkiye 49.su olmuş…” Diğerleri ile kıyaslama, yine en çok yapılan işlerden. Yazar bununla ilgili duruma da şu cümlesi ile noktayı koymuş: “Hiçbir zaman başka çocuklarla kıyaslamayın, yarışlarda bile rakip olmamalı: Ben yalnızca kıskançlık ya da gurur yüzündenKitabı okuyup da fikri olan var mı?1000Kitap
Bana çok şey kattığına inandığım bir eser oldu, fakat uzun bir süreçti.. Yazarın vermek istediği bir çok öğreti ve mesajları bir yana bırakıp size sormak istiyorum. Kitapta yazar hayali bir emile karakteri ve onun eğitimini ele almış. Düşünceleri ve yapmak istedikleri, yaptıkları o kadar hoş ki.. Aslında dediğim gibi bu dünya için çok ütopik bir hayal. Gerçekler ve hayaller çoğu zaman birbiriyle örtüşmüyor malesef. Sizce emile'nin sahip olduğu bir mürebbiye sahip olabilir miyiz? Öyle bit yaşantımız olabilir mi??
günümüzde geçerliliği kalmamış, çağın gerisinde kalmış bir eserdir. öncelikle amacım sadece yermek değil. ben de çok beğendiğim noktaları alıntılayacağım. fakat uç noktada saçmalıklar var ve bu saçmalıklardan da bahsedilmesi gerekiyor.
kitaba geçmeden önce bir konuya değinmek isterim. bunun arada kaynaması hoş olmaz. herkes bilir ki bu kitap kant'ın başucu kitabıdır. fakat ben bu kitabı okurken uzun süre kant bu kitabın neyine vurulmuş lan diye iç geçirip durdum. ta ki 4. bölüme gelene kadar. dördüncü bölüm bence kitabın en dikkat çeken bölümü. en azından kant bence bu bölümden yola çıkarak metafiziğe bakışını temellendirmiş. aynı şekilde bu kitap en çok da bu bölümde geçen dini ifadeler yüzünden taşa tutulmuş. kant'ın prolegomena ve ahlak metafiziğinin temellendirilmesi eserlerini okurken emile'nin 4. kitabını anımsayarak okumalıyız diye düşünüyorum. prolegomena gerçekten kant'ın en ağır kitaplarından biri ve bence bu kitabı yazmasını jean-jacques rousseau bu kitabıyla tetiklenmiş. kant'ın hayata bakışında 4. bölüm önemli bir yer kaplamış diyebiliriz.
neyse gelelim kendi çocuklarının yüzüne bile bakmayan rousseau'nun çocuk eğitimi üzerine yazdığı eserin içeriğine.
- insanın özü neyse odur. eğitim sadece bir alışkanlıktır. eğer biraz özgür kalırsa ve eğitimden uzaklaşırsa alışkanlık durur, doğal olan geri gelir der.
katılmamak mümkün değil.
evet gelelim en vurucu tespitlerinden birine!...
-hekimler vücudu iyileştirse de, cesareti öldürüyor. cesetleri yürütseler bundan bize ne! tehlikelerden korkmamıza yol açan şey tehlikeleri bilmemizdir. "daha ileri gidip diyorum ki, kendim için hiçbir zaman hekim çağırmadığım gibi, çocuğum için de yaşamı açıkça tehlikeye girmediği sürece çağırmam". devam ediyor "korku ve kaygı özellikle de ilaçlar az mı insan
Kendi çocuklarını yetimhaneye vermiş ve kitaplarını daha rahat ortamda yazabilmek için de çocuk yetiştirme ile ilgili kitap yazmış :) ilginç olan yazarın kendi hayatı bence.
Yazar, hayali olarak kurguladığı Emilenin çocukluğundan başlamak üzere, evliliğine kadar eğitim, öğretimini evreler halinde pedagojik fikirlerle bizlere anlatılmış. Bir insan nasıl yetiştirilir nasıl eğitim verilir en hümanist bir şekilde dile getirmiştir. Her eğitimcinin, her ailenin okuması gereken bir eserdir.
Kitaba bir yere kadar dayanabildim. Kitap sevgi dilinden çok uzak , eğitim üzerine dayatmalar üzerine yazılmış. Bir annenin yavrusu ağlarken onu boş ve karanlık odaya kapatması , isteklerini görmezden gelmesi belki onu eğitebilir ama onu mutlu bir bebek yapmaz. Eğer sosyal hizmetler kurumunda memur olmak istiyorsanız ve ona sevgiden bağımsız itaat etme misyonu yüklemek istiyorsanız okuyabilirsiniz. Yarım bıraktığım ender kitaplardan… Pişman değilim.
Yazar Hakkında
Jean-Jacques RousseauYazar · 28 kitap
İsviçre'nin Cenevre kentinde doğmuştur. Bir saatçinin oğludur. Babası Topkapı Sarayı'nda saat tamirciliği yapmıştır. On yaşında eğitimine bir din adamının yanında başlayan Rousseau, daha sonra bir gravürcü ustasının yanında çalışmıştır. 1728-1738 yılları arasında, sekreterlik, müzik hocalığı ve tercümanlık yaparak, Fransa, İtalya ve İsviçre'de dolaşmıştır. Fransa'da yazıları yasaklanınca daha sonra aralarının açıldığı dostu David Hume'un daveti üzerine İngiltere'ye gitti. Daha sonra Batı İsviçre'de Neuchatel'e sığındı. Kalvenist olarak vaftiz olmuştu. Torino'da Katolikliğe geçti, daha sonra tekrar Kalvenist oldu. Bu sebeple doğduğu şehir olan Cenevre'de ateist suçlamalarına mâruz kaldı. 1749'da Ansiklopedinin müzik bölümünü kaleme almıştır.
Jean-Jacques Rousseau'nun yapıtlarındaki karmaşıklık onun; doğal hukuk kuramcısı, doğal hakları yadsıyan biri, aydınlanmacı, aydınlanma ilkelerini yerle bir eden biri, demokrasinin inançlı savunucusu, demokrasiyi ayaklar altına alan biri, burjuva liberal devriminin hazırlayıcısı, öte yandan böyle bir devrimin olumsuzluklarını çok önceden gösteren, hatta reformculuğu bile benimseyen biriymiş gibi birbiriyle çelişen ve çatışan çok karşıt düşüncelerle yorumlanmasına sebep olmuştur. Bu sebeple Rousseau anlaşılması güç bir düşünür olmuştur. Kendisini hep halktan birisi olarak görmüş, halktan kişiler arasında daha rahat etmiştir.
Rousseau, doğru bir siyasal toplumun temellerini ortaya koyabilmek için olguların bir yana bırakılması gerektiğini belirtir. Çünkü ona göre salt olgulardan hareket edildiğinde, çıkarlar, yararlar ön plana yerleştirilmekte ve böylece adalet, hukuk ayaklar altına alınmaktadır. Rousseau, güçlünün haklı kabul edildiği, siyasal toplumun kökenine olguları yerleştiren, olgusal verileri ve kuramları eleştirmektedir. Yurttaşı, ortak benliği, halkı, devleti yaratan bir toplum sözleşmesini ve bu sözleşmeye toplumdaki her bireyin dahil olması gerektiğini savunur. Halk olmanın temelinde egemenliğin var olması gerektiğini düşünür. Yasaların olmadığı bir yerde devletten söz edilemeyeceğini savunmuştur. Yasaların, halkın tümü için geçerli olması gerektiğini düşünmektedir.
Halk sayısı arttıkça, yönetici sayısının azalması gerektiğini savunan Rousseau, demokrasi, aristokrasi, monarşi şeklindeki sınıflandırmayı benimsemiştir. Rousseau'ya göre demokrasi biçimindeki hükümette yönetici, halkın tamamı ya da büyük bir kısmıdır. Aristokrasi biçimiyse küçük bir azınlığın yönetimidir. Monarşik hükümette ise yönetme yetkisi tek bir kişidedir.
Rousseau'ya göre yurttaşlar olmadan erdem, erdem olmadan özgürlük, özgürlük olmadan devlet olamaz. Ayrıca devletin temelinde dinin de olması gerektiğini savunur. Rousseau; devletin iktidara değil, halka ait olduğunu savunmuş ve ulus-devlet anlayışını benimsemiştir.
