b.

b.
@13blue
life imitates art
Açıkça söylemek gerekirse, hayatta hiçbir becerisi, parlak hiçbir yanı olmayan, soyu tükenmiş biriyim.
Sayfa 12·Kitabı okuyor
Reklam
Bir hiçlik. Geriye kalan ömrümün müsaade ettiği ölçüde önümde uzanan bu hiçliğin içinde kaybolmuş bir şekilde dolaştığım için çaresiz hissediyorum.
...canımı en çok yakan midemdeki acı. Ne için yürüdüğümü bilmiyorum fakat yürümezsem tek bir saniye bile yaşayamayacağımı hissettirecek kadar nadir bir acı.
Ne kadar değiştiğimi sonunda fark ettim. Yarıştığımızda kaybetmeyi, kayalıklara kadar yüzdüğümüzde geride kalmayı, mızrak çarpıştırma veya taş sektirmede yenilmeyi artık umursamıyordum. Böyle bir güzellik karşısında mağlup olmaktan kim utandırdı ki? Akhilleus'un kazanmasını seyretmek, kumları döven ayak tabanlarını veya tuzlu suda inip çıkan omuzlarını görmek yeterliydi. O kadarı yeterliydi.
Reklam