Bu gece, ayın sakladığı yerde yıldızları gördüm. Ne kadar da insanlara benzediklerini, uzak ve pırıltılı Duruşlarına bir kez daha şahit oldu. Kim bilir? Kaç milyonuncu kez yaşanan bir görsel şölen de kendimi buldum. Neden bilmiyorum… Hemen birbirlerine yakın, hem de bir o kadar uzakta hepsi.Hem insanlar gibiydi, hem kendilerince duruyor gibi… Sema’yı süsleyişlerinde sadeliklerinde Gösteriş buldum. Yaratılmışlığın verdiği sonsuz bir gösterişti sanki bu. Küçük bir anadolu kentinde bu düşsel Sema; heyhat !