Türk edebiyatında " insan ruhunun derinliklerinde ve labirentlerinde dolaşan ilk roman" olma özelliğiyle önemli bi yere sahip olan roman , aynı zamanda Peyami Safa çocukluğunda geçirdiği hastalığa benzemesi yönünden otobiyografik bir romandır. Birçok yerinde hastanın yaşadığı acıyı yaşar gibi hissettiren psikolojik tahlilleri var ama bazen gereksiz yere çok uzun olabiliyor.