FatmaNur

FatmaNur
Şarkılar, kitaplar, çocuklar. Bir canım var, onu hep mutlu etmem gerek
Kâbuslarla başa çıkabilmenin tek yolu onlarla uyanıkken karşılaşmaktı.
"Yalan mı Başkomiserim? Söylesenize, hiç vuruldum mu ben?" "Mezarlıklar böyle düşünen genç polislerle dolu Ali," dedim gözlerinin içine bakarak.
Karşınızdaki kim olursa olsun, ne kadar haklı olursanız olun, birini öldürmek, dünyanın bütün yükünü sırtlamak demekti.
"Kadınlar," diyor bir ses zihninin derinliklerinden, "Kadınlar, onlarla oynayamazsın... Oynadığını zannedersin ama bir de bakmışsın, asıl oyuncak sen olmuşsun."
Bir de uzakta kalınca insan sevdiklerinin yüzündeki çizgilerin değiştiğini daha net görüyormuş, öğrendim.
Sayfa 136