Başımıza gelen hiç bir kötülük bizi bunun önlenebileceği koşulları düşünmekten daha fazla üzemez ve hiçbir şey meydana gelen olaya bir sebepten çekilmemizin “bir çeşit gereklilik olduğu“ yönünden bakmaktan daha etkili değildir . Yani kaderciyiz:))
Bir şeyi tutup ona sahip olmak istedigimizde hayattaki sayisiz başka seyden feragat ederek bunların sağından solundan geçip gitmek zorunda kaliriz. Karar veremez de yanlarindan geçip giderken bizi cezbeden herşeye panayira gelen çocuklar gibi el atarsak, o zaman bu tersine bir çaba olur. Bundan sonra zikzaklar çizeriz, oradan oraya amaçsizca koşturup dururuz ve hiçbir seye ulaşamayız .