Burada, rahat yatağımda yatmış, tenime değen serin çarşafları düşünerek bu basitlik hissiyatının beni doldurmasına izin veriyordum. Bunun sonsuza dek sürmeyeceğini bildiğim için, hazır böyle hissediyorken tadını çıkarmak istedim.
Uyandığınızda ya da uyanmadan hemen önce, garip bir an vardır. Bilinciniz tam yerine gelmemişken, her şey gözünüze çok basit görünür. Bu sabah ben de mutlu uyanmıştım. Bu kadar, başka hiçbir şey hissetmiyordum. Sadece mutluydum. Bunun sebebini hemen düşünmedim, herhangi birine ya da bir olaya bağlamadım. Kim olduğumu da düşünmüyordum. Ben bir kız ya da bir molekül bile olabilirdim. Tek bildiğim mutlu olduğumdu.
Hayatlarımız ne kadar görkemli görünse de, işte bu yüzden hepimizin içinde kocaman bir boşluk vardı. Yaşayan başka bir canlıyla bağ kurmak, bu ne muhteşem bir şeydi.