Muharrem
@1Muharrem
.
O kadar çok hata yaptım ki bu hayatta
O kadar çok yanlış yollara girdim
Ve o kadar çok yanlış kararlar verdim ki
Şimdi hepsini düşününce
Belki de kusurlu olan ben değildim
Bu dünyada her şey birbiriyle ahenk içinde derler ya
Belli ki ben bulamadım yerimi
Bu yüzden o kadar çok öfkelendim
Gözümü kan bürüdü
Ve de yaptığım hatalar gittikçe büyüdü
Sonra öyle bir gün geldi ki
Hatalarım sığmaz oldu hafızama
Belki de işte o yüzden unutmaya başladım
Ama şimdi hepsi tek tek geri geliyor
Bir ordu gibi üstüme yürüyor bütün hatıralar
Uyandım artık biliyorum açıldı gözlerim
Ama insan en kötü kabuslarını
Uyanıkken görüyormuş
Şahsiyet / Hakan Günday
.
Reklam
.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ölümüm birden olacak, seziyorum
Hem kötüyüm, karanlığım, biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum
Benim yağmurumda gezinemezsin, üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın?
Hiçbir dakikamı yaşayamazsın
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Benim için kirletme aydınlığını
Hem kötüyüm, karanlığım, biraz çirkinim
Islığımı denesen hemen düşürürsün
Gözlerim hızlandırır tenhalığını
Yanlış şehirlere götürür trenlerim
Ya ölmek ustalığını kazanırsın
Ya korku biriktirmek yetisini
Acılarım iyice bol gelir sana
Sevincim bir türlü tutmaz sevincini
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ümitsizliğimi olsun anlasana
Hem kötüyüm, karanlığım, biraz çirkinim
Sevindiğim anda sen üzülürsün
Sonbahar uğultusu duymamışsın ki
İçinden bir gemi kalkıp gitmemiş
Uzak yalnızlık limanlarına
Aykırı bir yolcuyum, dünya geniş
Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki
Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş
.
Hiç kimseyi yalan söylediğini anlayacak kadar
Tanımak istemiyorum
Gözlerindeki o küçük kırılmayı
Sesinin bir ton aşağıya inişini
Ellerinin hafifçe titreyişini fark edecek kadar
Yakınlaşmak istemiyorum artık
Yalan, bir çiçek gibi dudaklarında olanı
Ben, bahçeyi seyreder gibi baktım
Köklerini toprağımın altında çürüttüğünü
Nerden bilebilirdim
Vazgeçtim artık kazanmaktan da
Uzaklaşıp kaçmak istiyorum o bahçelerden
Hiç kimseye sormadan
Kazmadan, kanamadan, kırılmadan
Yüreğim artık o eski meraklı çocuk değil
Her kapıyı çalmak
Her perdenin ardına bakmak
Ve hep inanmak ..
Bitirdi tırnaklarında kan olanı
Şimdi sadece silüetlerini seviyorum insanların
Uzaktan, sisli bir sabah gibi
Ne etleri belli olsun ne kemikleri
Bırak, herkes kendi gölgesinde yaşasın yalanını
Ben de kendi sessizliğimde
.
Anladım biz yolun sonuna vardık
Anladım gözlerin ‘yol bitti’ dedi
Ne kadar saklasam boşuna artık
Gözlerin dilinden önce söyledi
Suçlu bir veda bu, merhaba değil
Besbelli sönecek titreyen kandil
Renginden vazgeçti diye karanfil
Gözlerin dilinden önce söyledi
Can gibi çekilip ayrılsan tenden
Gitme, kal dememi bekleme benden
Ayrılık kararı verilmiş dünden
Gözlerin dilinden önce söyledi
Metin Vural
.
.
Seni hâlâ çok seviyorum,
Hatta ilk günlerden daha çok,
Ama söz veriyorum yazmayacağım ..
Hâlâ durmadan seni düşünüyorum,
Gün içinde kaç bardak çay içtiğini bile,
Merak ediyorum,
Şeker atmadığın çayın,
Açık mı geldi demli mi onu bile,
Napıyosun, nerdesin, kimlerlesin diye,
Hep seni düşünüyorum,
Günümüz haberlerini gördükçe endişeleniyorum,
Ama söz veriyorum yazmayacağım ..
Hâlâ her şeyi sana anlatacakmış gibi,
Hâlâ ilk okuduğum şiir,
Ve beğendiğim güzel sözleri,
Sana söyleyecekmiş gibi ezberliyorum,
Ama söz veriyorum yazmayacağım ..
Her güne "Günaydın Güzelim, Huzurum, .."
Yazarak başlamayı çok özledim,
Ama söz veriyorum yazmayacağım ..
Bütün uyuyuş ve uyanışlarımda,
Bütün kaygı ve stresten arınık,
Bir seni düşünmeyi çok özledim,
Ama söz veriyorum yazmayacağım ..
Bütün güldüğüm zamanlarda,
Tüm hüzün çöken karanlıklarımda,
Hatta her anımda seni hayal etmeyi,
Ve seninle ayağa kalkmayı çok özledim,
Reklam