Sinem yücel
@1Sin
1 Ocak 2001
1002 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Jodi Picoult.. Kurgusu, dili, akıcılığı enfesti. Bayıldım ve keyifle okudum. Okurken kitabın içine o kadar çabuk giriyorsunuz ki hep bildiğim bir dünya ve hep bildiğim bir aile gibi hissettim. Ayrıca asperger sendromu ve otizmin diğer türleriyle ilgili çok güzel bilgiler ve mesajlar içeriyor. Otizmi olan çocuk için hayat zor, o çocuğun ebeveynleri için hayat zor, kardeşi için zor.. Bunu biliyorsak bile her durumda anladığımızı düşünmüyorum. Sözde bir empati sadece. Ama bu kitabı okuduktan sonra daha duyarlı olacağımıza eminim. Çünkü yer yer öyle etkilendim ki gözlerim doldu hatta ağladım. Farklı olmak ve bunun üstesinden gelmeye çalışmak.. Dünyada normal olmak bile bazen zor olabiliyorken bir de bir farklılıkla yaşamaya çalışmak daha zor olsa gerek…
Kitabın konusu ve kurgusu oldukça iyiydi. Son sayfalara kadar ne olduğunu tahmin edemiyorsunuz. Gizemli hava hep devam ediyor. Puan kırdığım tek nokta biraz fazla uzun olması. Yani evet rahat okunuyor, okurken sıkmıyor ama bir tık daha kısa olabilirdi kurgusuna göre.
Özetle beğendim ve tavsiye ederim. Keyifli günler diliyorum <3
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhabalar sevgili okurlar..
Kitapla ilgili düşüncelerim biraz karışık. Evet beğendim ama acaba böyle olsa daha mı iyi olurdu dediğim kısımlar var.
Kitapta bahsi geçen grubun, sanatçının gerçek olmadığını öğrenmek beni şok etti çünkü yazar çok gerçekçi yazmış. Bir de röportaj şekliyle yazılmış. Bu nedenle çok daha gerçekçi geliyor.
Gelelim kitapta acaba dediğim kısımlara;
Öncelikle karakterlerin düşünce tarzları oldukça farklı. Bu farklı düşünceleri, farklı bakış açılarından okumak hoşuma gitti. Ama daha sık yer almasını ve daha çok okumak istediğim karakterler var. CAMILA ve KAREN. Bu iki karakteri çok daha yakından okumak istedim. Biraz yüzeysel olmuş. Bir de biraz daha olaylı bir şeyler beklediğimi itiraf ediyorum. Kitabın vaadi de o yönde ama pek öyle beklediğim gibi değildi. Her şeye rağmen iyi ki okudum dediğim bir kitap oldu. Çünkü çıtır çerez bir kitap olsa da alt metinlerde verilen mesajlar hoşuma gitti.
Yazardan okuduğum 2. kitaptı. İlki kadar etkilemedi ama iyi ki dedirtti. Kolay okunan, çıtır çerez bir kitap arayışındaysanız tavsiye ediyorum. Keyifli günler dilerim <3
Beni duygudan duyguya sürükleyen, bitmesine yakın yüreğim kaldıramıyor diye bir an önce bitsin istediğim şahane kitap..
Elif Şafak’tan okuduğum ikinci kitabım. Kurgusunu ve kalemini oldukça beğeniyorum. Okurken sıkılmıyorsunuz ve sayfalar kendiliğinden akıyor gibi. Başka kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum.
Bu kitabında olay bir su damlasıyla başlıyor ve üç ana karakter üzerinde yoğunlaşıyor. Suyun, Mezopotamya’nın, tarihin ve -beni en çok etkileyen ezidilerin yaşadığı acı gerçekleri bir araya getirmiş. Okurken öğrendiğim, anladığım, benimsediğim bir roman oldu. Bilhassa ezidilerle ilgili hiç bilmediğim, fark etmediğim veya duymadığım -duyamadığım oldukça gerçek, korkunç, sarsıtıcı olaylar ve yaşanmışlıklar çok etkiledi beni. Bir kez daha dünyanın, insanların karanlık yüzleriyle karşılaştım ve her karşılaşmada aynı derinden hüznü hissediyorum.
Tekrardan yazarın dilinden, karakterlerin iç dünyasını yansıtma tarzından ve kaleminden çok etkilendiğimi belirtmek istiyorum. Sadece sonunun biraz daha detaylı ve kitabın akışında olduğu gibi duygusal olarak yoğun bitmesini dilerdim.
Okumayı düşünenlere tavsiyemdir. Keyifli günler <3
Ne kitaptı ama!
Bayılarak okudum. Müthiş anlamlı ve derin bir kitap.
Ana tema aile bağları. 3 bölümden oluşuyor. İlk bölümde evli ve iki çocuğu olan, kendini evine ve ailesine adamış bir kadının, aldatıldığı için kocasına yazdığı mektuplar var. Ki beni en çok etkileyen bölüm bu bölümdü. Her cümlede o acıyı hissettim. Sadece acı da değil hissettiğim anladım da sanırım Vanda’yı. Onun yerine koyabildim kendimi. Hezeyanını, haykırışlarını, fedakarlıklarını anladım. Görülmek, fark edilmek isteyişini anladım. Sahip olamadıklarını anladım..
İlk bölüm oldukça etkileyiciydi.
İkinci bölümde ise Aldo’nun yani kocanın bakış açısıyla okuyoruz olayı. Ama neredeyse 40 yıl sonrayı anlatıyor Aldo. Kendi gerekçelerini, pişmanlıklarını anlatıyor. Her nedense Aldo karakteri de sarstı beni. Bazen olan biten her şeyin sorumlusu kendimizizdir ama bazen de böyle değildir. Aldo da öyle, bulunduğu akışın içine ayak uydurmaya çalışırken, kayboluyor. Geri dönüşü olmayan hatalar yapıyor. Pişman oluyor, vazgeçiyor. Onu da benimseyip anladım okurken.
Son bölümü ise çocukların ağzından dinliyoruz. En başından beri uyumsuz olan bir aile oluşumunun çocuklar üzerindeki yıkıcı etkilerini görüyoruz. Sonu ise beklenmedik bitiyor. Kesinlikle tavsiye ederim. Mutlaka okuyun <3
Konusu, dili, kurgusu… Her yönüyle duygu dolu olan bir kitap. Bayıldım.
Toni Morrison, eserlerinde ırkçılık, kölelik, kadın olmak, çocuk olmak, annelik, ötekilik ve varoluş mücadelesi üzerine yazıyor. Bu kitabında da çocukluğunda yaşadığı travmaların, yetişkinlikte bıraktığı izleri (geçmeyen ve geçmesi mümkün olmayan) Bride’ın hayatına etkisini okuyoruz.
Çocuklukta yaşanan acı olayların unutulması bazen mümkün olmuyor. Öyle ki hayatımızın geri kalanında, yetişkinlik çağında bile etkileri hala devam edebiliyor.
Okurken en çok hissettiğim şey anlamak oldu. Bride’ı anlamak. Birine güvenmek istemesini, içindeki yaşanmamış çocuksu ruhu, hiç kimseye anlatamadığı şeyleri artık birine anlatmak ve belki de tek başına sırtladığı yükü başka bir omuzla paylaşmak ve en önemlisi sevmek ve sevilmek istemesini anlamak…
Oldukça dokunaklı. Okurken gözlerimin dolduğu çok an oldu. Dilerim severek okursunuz.
Sevgiler <3
