Bazen ne kadar sevsenizde yetmiyor. Şarkılardan kaçarsınız sürekli onu düşündürüp ağlatıyor diye ya da kendinizden, tek kalmaktan, yürümekten korkarsınız çünkü yürürken bile çıkmaz aklınızdan. Çok korkarsınız, ondan başka kimseyi sevemeyeceğinizden ya da sizi sevmelerine izin vermeyeceğinize. Bir an çok soğumuş hissedip bir anda ilk gün ki gibi sevebilirsiniz. En ufak yara da onun için ağlarsınız. İçiniz öfke kussada ona, size çok kötü davransa da yine onu istersiniz yanınızda, sizi sevmediğinden emin olsanız bile… ama artık o yok ve siz tek başınasınızdır.
“İÇTEKİ KİRİ SU DEĞİL, ANCAK GÖZYAŞI TEMİZLER.” ~Mevlana~