"Gözleri olan insanlar mutluluğun ne olduğunu bilmezler. " dedim bir süre sonra.
'O zaman ben, gözlerim olmadığı için duyabilme mutluluğunu biliyorum." diye cevap verdi hemen.
"Hep iyi şeyler düşünerek yaşasak olmaz mı peki?" diye sordum. "O zaman kovamaz mıyız kötülüğü?" Biraz düşündü. "Olur herhalde," dedi. Sonra yüzünü bana dönüp kısacık kollarını iki yana açtı. "Olur olmasına da sen iyiliği bulana kadar kötülüğün alevi mumu eritir be kardeşim."