1anonimbiri
@1anonimbiri
Bu sahneyi okurken çok gülmüştüm
"Çay, lütfen." Çayı isteyiş şeklim kulağa fazla buyurgan gelince aceleyle, "Çay verebilir misiniz?" dedim doğru şekilde istemek için. Tepkisiz bir yüzle bana bakınca panikledim.
"Bir fincan çayınızı isteyebilir miyim? Tabii, mümkün mertebede." Tepki vermedikçe iyice saçmalıyordum.
"Bu işi Allah'ın emri, peygamberin kavliyle sonlandıracak kapasitem var. Çayınızı fincanıma istiyorum." dediğimde ciddiyetini daha fazla koruyamadı ve başını geriye atıp gür bir kahkaha patlattı.
Mehlikâ isimli okura yanıt verildi
1anonimbiri
Evet yaa bir satırında gülüp sonraki satırında ağladığım bile oldu😅
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"İnsanlardan sıkılmaya başladıysan, bazı gerçeklerin farkına varmaya başlamışsın."
| 
Charles Bukowski
Charles Bukowski1anonimbiri
Ozaman uzun süre önce farkına varmışım. Kendimi bildim bileli insanlardan hep sıkıldım, kendimle baş başa kalmak daha rahatlatıcı geldi bana hep :)