Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hakikî aptal, o boş kâğıdın üzerine hiçbir yazı yazmamış olan değil, saçma - sapan, kör - topal, yalan - yanlış şeyler karalamış ve onlara sımsıkı sarılmış olandır. Yâni, aptallıktan yola çıkıp akla varmamış ve yarı yolda kalmış idrâk cücesi.
bir merdiven oluyorum böyle susunca
neresinden düşsem kendimin, uçurum
yeni hastalıklar öğreniyor bedenim ve zona
şaşıyorum, değiştirmiyor beni yazgım.
yürüyen bir telafi gibiyim,
insan geçmişi erteleyemez, ya gelmemişsem oradan
sonu getirilmeyen tekerlemenin ortasında yalnız
bu savaşta ne miğfer ne kalkan,
beni nereden vuralım?
öpülmeyen alnı vuralım, bulunmayan damarı,
görüşürüz derken görüşmeyeceğini bilmeyi,
bir yüzüğün izini, gırtlaktan taşan çizgiyi,
sevmediğimiz şeylere dönüşmeyi vuralım.
düşelim ve mucizesizlik yaşasın,
bir hatırın boşluğunu doldurmak için sanatlar bulalım.
oysa kaçmak ve teslim olmak çok yakın,
istesem kendimi tutuklarım.
-iyi bilirdik, beni nereden vuralım?''