Nazlı
@1berceste_
Hayatın çiçekleri döküldü, sade dikenleri kaldı (Obolomov)
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Öyleyse yaşamak, hayata karşılık hayallerden vazgeçtiğimiz bir kaybetme biçimidir.
Durduğu yerde ağırlaşmaya başlıyor hayat. Yapış yapış bir şey gibi. Kanatlarına bulaşıyor, ökseye tutulmuş gibi kalıyor insan. Hani, zaten uçacağından değil de, yine de zoruna gidiyor.
Hayat, gelip kendini senin karşına öyle bir koyuyor ki, hayallerini, umutların, çocukluğundan, gençliğinden beri kurduklarını yutturuveriyor sana.
İnsan mutluluğa ne kadar acıkıyormuş meğer.