Nazlı
@1berceste_
Hayatın çiçekleri döküldü, sade dikenleri kaldı (Obolomov)
Üniversite
Sivas
302 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yalnızlığı ne kadar geniş bir alana yayarsan yay, ne kadar uzak bir zamana ertelersen ertele, acısı ve ağırlığı azalmıyor. Çünkü insan yüreğini göğüskafesinde yapayalnız taşıyor.
Ölüm korkusuyla, yaşama sevincini unutan insan, dünyaya nasıl iyilikler katabilir?
Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki ışık insanın içinde yanmıyorsa yüzüne vurmuyor.
Her başlangıç biraz belirsizlik kokar, biraz da umut. Ve belki de bu ikisinin karışımıdır insanı hayatta tutan.