Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem;
Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım!
Oku, şâyed sana bir hisli yürek lâzımsa;
Oku, zîrâ onu yazdım, iki söz yazdımsa.
(Mehmet Akif Ersoy)
Sahabe nesli, bize özellikle sevgiye dair çok şey öğrettiler. Sevginin ucuz olmadığını, kelimeleri boğazdan yaldızlı bir halde çıkarmakla sevgi olamayacağını öğrettiler... Bakın nasıl sevdiler...
Ashab'ı Kiram gibi sevmek; özlemektir... (Bilal'in ezan okurken Muhammed(s.a.v) yerine gelince özleminden söyleyememesi gibi..) sahip çıkmaktır...( Ben size iki şey bırakıyorum bunlara sıkı sıkı sarılırsanız asla ziyana uğramazsınız dediği Kuran ve Sünnetine sahip çıkmaktır...) sevgi vermektir onların lügatinde... ( Ömürden, gönülden, maldan, mülkten....) sevgi göze almaktır... ( Her zorluğu göğüsleyip dünyayı hiç saymaktır.) Sevgi kurtulmaktır, kurtarmaktır...( Ümmetin bu gidişatına dur deyip karınca misali, hiç olmazsa tarafım belli olsun diye elinden geleni yapmaktır...)
Biz Sahabe gibi olamayız... Onlar kadar sevemeyiz belki ama en azından onların yüreklerindeki sevgiden pay alma, onlardan sevgiyi öğrenme gayesindeyiz. Çünkü biliyoruz ki "Muhabbet marifet ile olur..."
Bazı kitaplar var; insanın sadece zihnine hitap eder, bazı kitaplarda var ki hem insanın zihnine hem gönlüne hem de ruhuna hitap eder...
Okurken dua ettiğim ( Rabbim ilmini, fehmini artır, zihnini aç, dimağını güçlendir, işlerini rast getir ki daha çok eser bıraksınlar, bizlerde onlardan istifade edelim.) yazarlardan biri oldu...
Güzel bir kitap ama... keşke asıl kahraman Mücella'nın da duygularının somut bir şekilde anlatıldığı kısımlar olsaydı ya da en azından başkalarının gönül sevgisi değil de Mücella'nın gönlünde yer eden birinden bahsedilseydi...
Birinci cildi bitti... geride üç cilt daha var Mükemmel bir eser... her sahabe hakkında bilinmesi gereken temel bilgiler verilmiş. Herkesin kitaplığında olmalı...