Çiçek

Bugün bu alıntı aklıma geldi… ve verdiği his.
Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Ona kızgın değildim. Ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkan olmadığını hissediyordum. Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi. Sonra, aradan seneler geçtiği halde, nasıl hâlâ ona bağlı olduğumu gördükçe, ruhumda daha büyük bir infial duyuyordum. O beni çoktan unutmuş olacaktı..
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
08/02/2024 Ahmed Arif Müzesi. Can dostum ile beraber Çiçek ❤️
"haydi, deniz kenari bir yere gidip dolaşalım. bugün canım insan yüzü görmek istemiyor; geniş, uçsuz, bucaksız bir şeye ve sana bakmak istiyorum." Çiçek
Bazı insanlara fazla değer vermek duygu israfı oldugu gibi, bazıları için de fazla canınızı sıkmak, sürekli bir öfke ve nefret duygusu içinde olmak duygu israfıdır. Onlar bunu hak ediyor olabilir. Ama asıl soru, bu ağır duygu yükünü taşımayı siz hak ediyor musunuz?