Unutmamak gerekir ki her türlü başarının temelinde stres vardır. Çünkü gerçek başarı sınırların zorlanmasıyla ortaya çıkar. Sınırlarının zorlanmasından hoşlanmayanlar "ortalama" olarak kalırlar. Sınırlarının çok fazla zorlayanlar ise "tükenirler". Başarı bu iki ucun tam ortasında, dengede durarak sağlanır.
Ders çalışmaktan başka hiçbir sorumluluk almamış ve hiçbir baskıyla karşılaşmamış çocukların yetişkinliklerinde zorlukları aşmalarını, hayatla mücadele etmelerini beklemek gerçekçi görünmüyor.
Çocukları desteklemek ve cesaretlendirmek tabii ki iyidir ancak istedikleri her şeyi onlara vermek cezadır. Çünkü böyle bir yaklaşımın sonunda "nedeni belli olmadan her şeye hakkı olduğuna inanan ve hayattan hep alacaklı olduğunu hisseden" insanlar yetiştiriyoruz.