Rose
@1gulsumkr
“Bu bulutlar nereye gidiyor? Ben de onlara katılsam” dedi;” ruhumun bu bozgun gecesinde bana sizden başka kim yoldaşlık edebilir?”
Reklam
Fırtına kendisiydi. Deniz kendisiydi, dalgalar kendisiydi.Sanki tabiatın bütün coşkun unsurları hep onda toplanmış gibiydi.
Unutmak için kaçıyorum!
-O halde bilseniz hayatta ne büyük bir zevkten mahrumsunuz!Ağlamak, ağlamak bu tatlı bir şey… Bu , yağmurun bir yaz günü kuru ve kızgın toprak üzerine yağışı gibi bir şey…
-Çünkü, bir insanın hususi hayatına dair başkalarına bu kadar tafsilat vermesini “shocking”[ tiksindirici, çok kötü] buluyorum.
Reklam