Okuduğumuz her kitapta bir harflerin dizilişi vardır, bir de diziliş sebebi olan mana vardır. Kitapta bulunan kelime ve cümleler onun zahirisidir, kelime ve cümlelerin arkasındaki mana ise bâtınıdır. Demek ki bütün kelimeler manalara birer perdedir.
Bir insan, "Kâinat O'nun(cc) "dur, ben de O'nunum(cc)," diyerek her ameline bu manayı katarsa, hastalık geldiğinde de sabredebilir. Çünkü sabır, diş sıkmak değildir; hadisenin altında yatan hikmeti bilmektir. Kişi, "Benim cesedim O'nun(cc) mülküdür. Gönderdiği hastalık memuru da O'nundur(cc), Madem O'nun (cc) olanda kendi memuruyla tasarruf ediyor, ben buna karışamam." sözünü ancak hadisenin hikmetini bildiğinde söyleyebilir.