Konuşacak kadar iyileşmeden çok önce düşünebilecek kadar iyileşmiştim.
Kendi duygularımın kendi acılarımı hazırladığını, acılar karşısındaki dayanıksızlığımın beni neredeyse mezara götürdüğünü gördüm.
Kendini eleştiren aklının hızı akışı burada kesildi.
İnsan aklı iyi yönde değişimleri kolay kabullenmeye hazırsa da, ruhunun yatışması, içine belli bir sakinliğin gelmesi için birkaç saat geçmesi gerekti.
Aklıma, yeteneklerime, benim tek gurur kaynağım olan şu kalpten daha fazla değer veriyor. Oysa bütün gücü ve kuvveti, sevinci ve hüznü veren kalptir. Ah, benim bildiğimi herkes bilebilir ama benim kalbim yalnız bana aittir.