Emrah
@1kitapbinalem
Oysa bu "öbür dünya," insanlardan iyi gizlenmiştir, bu göksel bir hiç olan, insansızlaşmış, insandışı dünya; ve varlığın karnı insanlara söz söylemez, meğerki insan olarak söyleye. Gerçek, bütün varlığı tanıtlamak güçtür, güçtür onu konuşturmak. Deyin bana, kardeşlerim, en tuhaf şey en iyi tanıtlanmaz mı?
İnsanlar arasında yaşamayı, hayvanlar arasında yaşamaktan daha tehlikeli buldum.
Onları gururlandıran şeye ne diyorlar? Kültür diyorlar, bu onları keçi çobanlarından ayırıyormuş.
Ben, gönlü dolup taşanı severim, öyle ki kendini unutur ve her şey onun içindedir; her şey onun batışı olur böylece. Ben, özgür ruhlu ve özgür yürekli olanı severim: böylece kafası, yüreğinin yalnız içi olur, ama yüreği batmaya zorlar onu. Ben, insanların üstünde asılı o kara buluttan tek tek düşen ağır damlalar gibi olan herkesi severim: onlar şimşeğin gelişini haber verirler ve haberci olarak yok olurlar. Bakın, ben şimşeğin habercisiyim ve buluttan düşen bir damlayım: oysa şimşek, Üstinsandır.
Fakat Zerdüşt halka baktı da, şaştı. Derken şöyle buyurdu: İnsan, hayvanla Üstinsan arasına gerilmiş bir iptir, uçurum üstünde bir ip.