Parmak izlerine bakmanı istiyorum. Öyle bakma şimdi, elini kaldır ve parmak uçlarına bak.
Ne görüyorsun? Çizgiler, değil mi? Doğru bildin. O çizgiler senin parmak izlerin ve o parmak izlerinden bir tane daha yok. Sadece sana ait, başkasında yok.
Sen, Allah'ın yarattığı en özel varlıksın.
Bunun farkına ilk vardığımda yaklaşık bir on dakika donup kalmıştım.
Kendi kendime durup şunu sordum: 'değer mi?'
Gerçekten değer mi? Bu kadar üzülmeye, bir şeyleri kafaya takmaya, sinirlenmeye, uykusuz kalmaya... değer mi?