Her çocuk yaşamda o kadar çok engelle karşılaşır ki hiçbir çocuğun şu ya da bu yönden önemli bir kişi olmak için çaba göstermeksizin büyüdüğü söylenemez.
Karakter, ruhsal bir tavırdır. Bir insanın içerisinde yaşadığı çevreye yaklaşımının özelliğini ve ayırt edici niteliğini oluşturmaktadır. Bir insanın önemli bir kişi olmak için göstermiş olduğu çabaların o insanın sosyal duygusu yönünde gelişmesini mümkün kılan davranış kalıbıdır.
Gerçekten de her zaman birinci olan, her şeyde en üstün olan insanlarla karşılaşmaktan bıktık usandık artık. Tarih ve deneyler bize göstermiştir ki mutluluk yalnızca birinci olmak ya da en üstün olmak demek değildir. Çocuğa böyle bir ilkeyi telkin etmek onu tek yönlü bir insan haline getirecek, her şeyden önce de iyi bir insan olma olanağını ortadan kaldıracaktır.
Eğer birlikte eğitim hakkında daha iyi bir fikri olan, yani birlikte eğitimi cinslerin gelecekte toplum içerisinde üzerlerine alacakları görevlerle ilgili bir işbirliğine hazırlık ve yetişme dönemi olarak gören bir öğretmen bulamayacaksak böyle bir durumda her türlü birlikte eğitim girişimi başarısızlıkla sonuçlanacaktır.
Hürriyet ve eşitliğe ulaşmak için göstermiş oldukları çabalarda onları desteklemek görevimizdir. Çünkü önünde sonunda bütün insanlığın mutluluğu kadının, kadınlık rolü ile uzlaşabilmesini mümkün kılan birtakım şartlarını yerine getirilmiş olmasına bağlıdır. Bir erkeğin kadınlarla olan ilişkilerinin uygun bir çözüme ulaşma olanağı da yine buna bağlıdır.