Rojen

Rojen
@1kitapol
Sevgili.... Bir kitap, bir alıntı, biraz da içim...♧
121 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Yol güzeldir...
Kitaplar dolusu bir bavulla çıkmıştım bir yolculuğa, bana hicreti anımsatmıştı ve gayem onlarda saklıydı. Şimdi yine bir yolculuğa çıkıyorum bu kez gayemin hayat bulmuş haliyle. Kitaplarım yine yol arkadaşım; tazelenmiş, biraz daha büyümüş bir gaye barındıran bu yolculukta. Gayretim, gayemdir... Var edene, var ettiği yollarda yolcu edene, gayrete güç yettirene hamdolsun.♡.🍀
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bayramınız güzellikler getirsin :)
Vefa gösterip bi' mutluluğa sebep olabiliyorsan, bir çocuğa beklediğinden bir fazla verip gülen gözlerindeki parıltı sana mutluluk veriyorsa yaşamak için yeterli sebep var demektir. Bir kediye, bir kuşa, bir çiçeğe dokunabiliyorsan güzelliğin bol demektir. Yaşam bir silsile ve sen o silsilenin tamamlayıcı parçasısın. Dünya seninle dengede. Hayat kısa, çocuklar büyüyor ve büyüyen çocuklar unutmuyor. Gülen anılar koyalım heybelerine, onları taşısınlar geleceğe... (Bayram denilince en çok çocuklara uğrar fikrim) Bayramını buruk ve acılı yaşayanlara sabır ve inşirah diliyorum, deprem şehitlerimizi saygı ve rahmetle anıyorum. Bayramınız mübarek olsun.🍀
Dem gelir, başlangıç olur; dem gelir, son bulur; sonlar, başlangıçlar doğurur. Demledik, demlensin. Güzelliklerle yeniden gelsin.🍀
Zaman ağır aksak Zaman hızlı bir tren Zaman kaplumbağa sırtında Zaman kuşun kanadında Zaman çabuk Zaman yavaş Zaman yok! Zaman insan Vakit gölgeler Ve biraz biz...
Hayat ve İnsan
Yaşamak dirilmeli...
'Yaşamak' sokağında, soğuk bir sessizliğin eşiğindeyiz Ne hava ayazından ne insan inatçı bekleyişinden, Utanan yok..! Kentlerin gülümseyen ışıkları yattığı uykudan uyanamadı hâlâ Zemheri bir soğukla merhabalaşıyor rüyalar Yaşamak, bir sokağın cızırdayan lambası şimdi  Dokunsan tutunmak için beklemekte Bıraksan son ışığın kalıntılarını harcamakta Bir kent kadar yakın ve bir kent kadar uzak bir ümidin sığınağı barınak olmuş çaresizliğe Yaşamak, bir çocuk sanki Ve bu çocuk çok ağlıyor. Sordum, balonu yıkık betonlar arasından uzanmış göğe Üşümüş elleri, korkmuş yüreği Virân olmuş oynadığı sokak Koşarken dizlerini kanattığı cadde kaybolmuş Oysa çocuklar balonları ellerinde koşmalı güvendiği caddelerde "Yaşamak" diyorum, dirilmeli yeniden Ölüme biriken öfke, hayata baston tutmalı Çocuklar balonları ellerinde koşmalı yine Kar'a gömülen sıcaklık, Güneş'e kavuşmalı Bir 'gün' doğmalı yeniden yıkıntılardan uzak, enkazlardan beri... Bir 'gün' doğmalı yeniden izbe, soğuk, zemheri günlerden içeri bir Güneş bırakmalı Ve çocuklar balonları ellerinde koşmalı...  Balonu ellerinden kaçmış tüm çocuklara...🥀 ~Rj~
Duygular