Rüveyda
@1kitapperestci
Çok sevinmek de insanı büyük bir kedere uğramak derecesinde üzüyor. Bu kadar niçin seviniyorum?
Reklam
Gençlerin kalplerini saadetle dolduran sevda perisi benim gönlümde hiçbir vakit bir hakikat şekline girmek lütfunu göstermedi.
Ben aşkı şiirlerde, romanlarda olduğu gibi bir parlak yaz gecesinin mehtabında başlayıp sabahında biten bir rüya addedenlerden değildim. Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti.
Bir köşede kendimi unutturmaktan, başımı dinlemekten başka bir şey istemiyorum.
Evet dünyada tam saadet olmuyor. Ne olurdu şu yıldızlı diplomayı annemin çamaşır yıkamaktan çatlamış, şişmiş zavallı ellerine verebilseydim?
Reklam