Özlem
@1leblebitozu
Aydınlığım, deliyim, rüzgârlıyım..
Hiç koskoca çınarın tepesi, rüzgârda gürleye gürleye, gökte uçan bir bulutun hayatını yaşarken, ta aşağıdaki toprağa abanmış uyuz ayrıkotuna eğilip bakar mı?
Reklam
İçimden "Toprak işleri böyle oluyor zahir" dedim. "Yani birbirimizin yüzüne gülecek ve birbirimizin arkasından kuyusunu kazacaktık" diye ilave ettim.
Duygu, kayığın geçerken bıraktığı, en küçük bir izi bile kıskanarak, onu hemen dümen suyunca örtüp yok eden yüreksiz denizde değil asıl toprakta vardı.
İnsan bir mevsimde bir ağacın muayyen bir dalında bir yemiş buluyor. Yiyor ve hoşuna gidiyor. Bir - iki mevsim sonra yine aynı dalda aynı yemişi arıyor; ya yemiş o dalda bulunmuyor ya da bulunursa hoşa gitmiyor. Belki de yemişi arayan değişmiş bulunuyor.
Reklam