Bu aşk olmasa bu aşk
Kaptan olmasa gemisi olmasa
Her seferde beni çağırmasa uzun uzun Denizleri aşıp da boylu boyunca tutup bana yenildiğini bilmesem dayanamaz çoktan boğulurdum karada.
Beni sen ittin tehlikede yaşamaklara beni sen zorla ittin hatırlatırım
gitme dedim gözlerimle yalvardım ışıklara büyülenmiştin sönmeden günah yanan
ışıklara koştun beni karanlık bıraktın.
Oysa ben ezilecek kız değildim biliyorsun bayrak açmış orduyu çiğner de geçerdim tek seni çiğnemedim, çiğnemek istemedim acımak kuşandım sana sonra sevmek denedim anıtladım ellerimle, yücelttim kendimde kendim.
Seni ben yoğurdum, ben işledim, ben çizdim
bayramladım, şölenledim, süsledim içten tuttun çaresizliğimi kollayıp bir casus gibi sen
umulmaz zamanlarda bıraktın beni gittin yalnızlığımın çorak ülkesine ehramlar diktim.
Söksem koparsam durmaz açar yine yüreğime ektiğin elem çiçeği
ben eksilirim o çoğalır her geçen gün hatta yaşantımı tüketir de
tükenmez senin bendeki hüznün.
Bu hüzündür bu hüzün beni asıl iten tehlikede yaşamaklara, yasaklara yayından fırlamış ok gibiyim
dönemem artık istesem de dönemem geçtiğim bütün köprüleri yaktım, anla...