Dünyada hiçbir erkek, asla kavuşamayacağını bildiği bir kadını onun gibi sevemez, sevdiği kadının bir eş ve anne olduğunu bildiği halde, onu böylesine temiz duygularla fakat kararlı bir biçimde sevmeye devam edemezdi.
Bazen hayat, geçmişin karanlık yankılarıyla çevrili olsa da, insanın kalbinde sessizce parlayan bir ışık olur. Bu ışık, umudun kendisidir; ne kadar yorgun olursa olsun, insanı yeniden insan kılar.
Güneş ışıklarının vurduğu hiçbir şey, yüreğindeki iyi niyeti ve sahip olduğu yetenekleri doğru kullanma becerisinden yoksun, kendi iyiliği ve mutluluğuna zerre kadar hayrı olmayan, kendi çürüyüşünün farkında olduğu halde bu çürümenin onu yitip bitirmesine izin veren bu adam kadar kederli olmazdı.