Kulübemiz iki küçük odaya bölünmüştü. Geceleri ben mutfakta otururken o da yatağında yatıyordu. İşte bu sıralarda da ben daha fazla okumaya başladım, oradan buradan kitap alıyor, bazan da çalıyordum, sonra da bunları lambanın yanında okuyordum. Bir çok kereler kitap okuduktan sonra mutfaktaki tahta kanapede uyuya kalıyordum.
Bazı insanlar, doğuştan gezegen olurlar; benim yaradılışım ise aynı ayın ve yıldızların altında oturmaya elverişli. Zaten bir garip dünya bu, niye biz daha da garipleştirelim onu?