"Ayakkabı satmak sana neden korkutucu geliyordu?" diye sordu Chet.
"Hayatında hiç ayakkabı sattın mı? Korkunç bir şey."
"Demek istediğim, neden başka bir iş bulamayacağından korktun?"
...
"Bilmem." dedi Beth. "Yok, biliyorum aslında. Çünkü annem bir okulun kafeteryasında çalışıyor, kardeşim de bir hastanenin çamaşırhanesinde. Benim ailemdeki bir kızın bulabileceği en iyi iş ayakkabı satıcılığı."
Hayatın hedefi ve anlamı acıları dengeleyecek bu türden pek çok anı biriktirmek olmalı, zor günlerde kaçabilecek böyle anlardan kurulu bir ev inşa etmeli insan kendine.
Altüst oldum ve hiddete kapıldım, hem de korkunç bir hiddet. İçimden geliyordu ve en kötüsü de buydu. Kıça yenen tekmeler dışarıdan geldiğinde kaçıp kurtulunur. Ama içeriden geldiğinde, imkanı yoktur.