‘kişi güvende hissettiği ortamlarda süngüsünü indirir, kendisini koruma ihtiyacı hissetmez ve benliğine yöneltilecek her türlü saldırıya açık hale gelir. işte bu yüzden sevdiklerimizin bizi incitmesi, en güvendiğimiz yerde vurulmamız üzerimizde travmatik bir etki bırakır. "herkes bana bunu yapardı ama ondan beklemezdim," deriz elimizin tersiyle gözyaşlarımızı silerek. evet, bunu ondan beklemeyiz ve bunu senden beklemezdim.’
‘işte bu yüzden üzüntülü insanları bazen herkesten daha çok hareketli görürüz, yaşadıkları olayı atlattıklarını ve iyileştiklerini düşünürüz. ama bu gerçek bir iyileşme değildir. bilirsiniz, ölüm döşeğindeki hastalar ölümlerine yakın canlanır ve toparlanırlar, buna "ölüm iyiliği" denir.’