Bazen dünyanın en gürültücü insanı,
Bazen dünyanın en tenha sokağıyım.
Bir gün gülerken gözümden akan yaşlarla,
Bir gün kahkaya atıyorum omzuma bindirilmiş yüzlerce telaşla.
Sıkıyorum dişlerimi, metronun ortasındayım oysa.
Hıçkırıyorum durmadan,
Tüm hüznüm artık iki dudağımın arasında.
