Bütün isyanım;
Nuh'un aşk acısı çekmesi üzerine
Kavmini terk eden peygambere ,
Sevdaya yanmayan suya
Ve turist Ömer'e ...
Küçüklüğümü fırsat bilip , arkamdan ölmüştü bir kere.
Sonra, keşkelere...
On liraya bir hafta çalışan tamirci çırağına ,
Tüm gün ağlayan başı okşanası yetime,
Sonra ısrarla mutlu biten masallara,
Yalnız fotoğraf makinesine gülen suratlara,
Palyaçolara .
Şair olmak için sabaha karşı bekleyen yeni yetmelere;
Yani bana,
Yani sana .
Belki
Gecenin zehrinde bir mesaja sığan aşklara
Sözde, adı sevdalara.