Ortalığı ayağa kaldırdığında sonuç alamadığını gören hazcı nefis, bu defa taktik değiştirip içine düştüğümüz durumdan faydalanarak bir tür psikolojik şiddet uygulamaya başlar. Nefsin bu baskısına kapılırsak isteksizlik ve tembellik hastalığına kapılmaktan kurtulamayız.
Yürüdüğümüz yolda girmemeye söz verdiğimiz üstü perdeli kapılar vardır. "Girmeyeceğim, sadece bakıp çıkacağım." deyip perdesini kaldıran kendini içeride buluverir.
Kişi gerçek hayatta kendini sürekli eleştirdiği ve sevmediği için bundan kaçmak isteyerek zihninde hayal de olsa oyalayıcı bir oda açmıştır. Kendine küsüp sık sık bu odaya kaçar. Gerçeklikten kopacak kadar hayallerine sığınıp günü kurtarmaya çalışır. Bu gelgitlerle vakit kaybederek gönlü yorulmuş bir halde içinden çıkamadığı döngüsüne bakıp "Bir gün her şeyi değiştireceğim, bazı şartlar değiştiğinde ve kendimi daha iyi hissettiğimde her şeyi başka olacak." diyerek değişimi ileriye atar.