Çocukken sorun nasıl acı çekmemizde değil acı çekmemizin kimse tarafından bilinmemesinde, görünmemesinde, ifade edilmesinin yasaklanmasında ise bugün de bunun artçılarını yaşıyor içimizdeki çocuk.
Anne-babamızın sevgi ve onayı olmadığında fiziken de öleceğimizi hayatta kalma içgüdümüzle bildiğimiz günler geride kaldı. Artık dünyadaki herkes bizden nefret etse de yaşayabiliriz.
"İyi"nin karşıtının "kötü" değil "mükemmel"olduğunu söylerim hep. "Birinin çuvallamasını mı istiyorsunuz? Ona mükemmeliyetçilik aşılamanız tek başına kafi."derim.