Abartıldığı kadar iyi , abartıldığı kadar kötü bulmadığım bir kitap. Söylenenlerin aksine Holden’in bu tavırlarının despot aile yapısına bağlı olmadığını asıl sorunun Holden’in kardeşini kaybetmiş olması olduğunu düşünüyorum. Bu vefat ergenlik çağındaki Holden’in de hayata karşı daha agresif , daha depresif ,memnuniyetsiz, kendine yer bulamama sorunlarını pekiştirmiş. Holden’in ailesinin bu derece sorumsuz olmasını da yine kaybedilen kardeşe bağlıyorum. Özellikle annenin ciddi psikolojik sorunları var ve Holden’in de bu hayata duyduğu öfkenin bitmesi için ailesine ihtiyacı var. Kitabın sonunda Holden’e geç kalınmış psikolojik tedavinin başladığı gibi aslında tüm aileye bu başlanmalıydı. Kaybetmenin sindirilip, ölümün kabullenilmesiyle bu aile ancak toparlanabilirdi. Kitapla ilgili beni asıl zorlayan neden de ‘filan’ ve ‘lanet’ sözcüklerinin çok çok fazla kullanılması. Bu beni okurken baya yordu. Zaten okuduklarımızdan Holden’in bir ergen olduğunu anlıyoruz. Bu kelimeleri her cümleye yerleştirmenin anlamı yoktu diye düşünüyorum.