Betül
@1parcayorum
Okudukça susmayı, anladıkça şükretmeyi öğreniyorum. Kitaplar benimle konuşmuyor, ben onların sessizliğini dinliyorum.
219 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
İçimde öyle bir acı var ki, sanki oluk oluk odanın her yanına dağılıyor..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
En çok da Anneme Babama ve Sana .. hiç yakıştıramıyorum.
Bu dünyanın ölümlü olduğunu bilerek yaşayan insanoğluna hüzün yakışıyor ama acıyı sadece insana değil, hiçbir canlıya yakıştıramıyorum ben.
Ne çok isterdim en sevdiklerim tarafından en sevilen olmayı..
Düşünüyorum da insanı yine başka insanlar üzüyor.En çokta hayran olduğu değer verdiği muhtaç olduğu ve çok sevdiği insanlar. Düşmandan çok dostlar üzüyor. Analar, babalar, çocuklar, kardeşler, sevgililer üzüyor.
Kocaman taşları zıplayıp atlarken, özellikle en yakınlarımızdan gelen o küçücük taşlar, nasıl da kaderimizi bu kadar değiştirebiliyor?
