Nurşen
@1pumpkins
Ah, kitaplarda yaşasam.
29 kütüphaneci puanı
1744 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
İlk kitapta Gianna'ya karşı bir antipatim olduğu için bu kitabı bu kadar seveceğimi düşünmüyodum. Öyle ki ilk kitaptan daha çok sevdim. Aralarında ki o yıllara yayılan etkileşim, Christian'ın uzaktan izleyip beklemesi. Çok etkileyici karakterlerdi. Çok güzeldi. Umarım en yakın zamanda Türkçeye de çevrilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok tatlı, eğlenceli bir kurgusu var kitabın. Ne çok basit ne de çetrefilli bir şekilde ilerledi. İki karakterinde birbiriyle çekişmelerini, arkadaşlık ilişkilerini ve esprili kişiliklerini çok sevdim. İki insanın birlikte olması keşke bu kadar kolay, dolaysız yoldan ve net olabilse keşke. Kafa dağıtmak ve mutlu olmak istiyorsanız okuyabileceğiniz bir kitap.
Kitaba büyük bir tedirginlikle başladım. Mitolojiye bayılırım normalde ama daha önceden 
Truva Tanrıçası okuduğumdan kafamda bir Akhilleus karakteri vardı zaten. Onu geride bırakmak zor oldu benim için. Hatta daha sarsıcı oldu. Kitabın son sayfasında yazdığı gibi bir aşk hikayesi bekliyordum sanırım. Ama bu kitap bunu yapmıyor. Gerçekleri acımasız bir şekilde gözümüzün önüne seriyor. Bu bakımdan okuması biraz zor ama aynı zamanda da hayal aleminde yaşayanlarda tokat etkisi yaratıyor. Kitap adının hakkını veriyor diyebilirim. Kadınların katlandıkları tüm o şeyler...
Kitabı okurken bakış açısının ne kadar etkili olduğunu da anlamış oldum. Güzel bir kitaptı. Eğer aşk, sonsuza kadar mutlu oldular hikayesi okumak istiyorsanız kitap size göre değil. Hüzünlü bir ağırlığı var. Etkisi uzun sürüyor. Bu nedenle daha gerçekçi bir kitap okumak istiyorsanız kesinlikle okuyun.
Truva Tanrıçası okuduğumdan kafamda bir Akhilleus karakteri vardı zaten. Onu geride bırakmak zor oldu benim için. Hatta daha sarsıcı oldu. Kitabın son sayfasında yazdığı gibi bir aşk hikayesi bekliyordum sanırım. Ama bu kitap bunu yapmıyor. Gerçekleri acımasız bir şekilde gözümüzün önüne seriyor. Bu bakımdan okuması biraz zor ama aynı zamanda da hayal aleminde yaşayanlarda tokat etkisi yaratıyor. Kitap adının hakkını veriyor diyebilirim. Kadınların katlandıkları tüm o şeyler...
Kitabı okurken bakış açısının ne kadar etkili olduğunu da anlamış oldum. Güzel bir kitaptı. Eğer aşk, sonsuza kadar mutlu oldular hikayesi okumak istiyorsanız kitap size göre değil. Hüzünlü bir ağırlığı var. Etkisi uzun sürüyor. Bu nedenle daha gerçekçi bir kitap okumak istiyorsanız kesinlikle okuyun.
The Folk of the Air I1000Kitap
İlk 50-60 sayfa biraz durgun başladı. Ama bir serinin ilk kitabı olarak gayet etkileyiciydi. Jude'a yapılanları gözlerim dolarak okudum. Bir yandan da ona kızdım. Taryn'e de kızdım. Ama buna rağmen büyük bir heyecanla okudum. Tabi ki sayfalar ilerledikçe bazı teoriler kurdum. Bu bakımdan tempo güzeldi. Saçma gelen şeyler de vardı. Yani Madoc annenizle babanızı gözünüzün önünde öldürüyor, ama siz onunla aynı evde yaşamaya devam edip bir de üstüne onu seviyorum diyorsunuz. Bu nasıl bir şey anlam veremedim. Zaten Jude'un yaptığı bir çok şeye kızdım ama yine de hak veriyorsunuz bir yerde. Zaten kitabın sonunda yapıyor yapacağını. Özellikle Madoc'a. İyi de yapıyor.
Neyse bir kere Locke'a hiç güvenmedim ve Taryn'e evlenme teklifi edeceğini söyleyenin o olduğunu düşündüm. Yani bana kalırsa barizdi. Ama yazar öyle yazmış ki düşündüğünüzden emin bile olamıyorsunuz. Ya değilse diye diye bir diğer sayfaya geçiyorsunuz. Fakat ilk başlarda Valerian, Nicasia ve Locke ile birlikte Jude'a yaptıkları... Ve hepsinin aslında Taryn'nin yüzünden olmuş olması. Bunu bile bile hiçbir şey yapmayıp izlemesi. Üstüne Jude'a bir şey anlatmaması. Ve Taryn'nin tam bir korkak ve salak olması. Çok kızdım anlatamam. Sanırım bu kitapta en kızdığım ve nefret ettiğim kişi oldu.
Cardan'a da acayip gıcık oldum. Tabii ki ilk başlarda. Ama sonra yazar öyle bir şey yapıyor ki bu sefer gıcık olduğunuz kişi Jude oluyor. Kralın Oak olması zaten saçma olurdu ama Cardan'a çok üzüldüm. Düştüğü duruma ve çektiği acılara. Ve bundan sonra olacaklara.
Kitabın son sayfalarında o kadar olay olduki hala sindiremedim. Oysa söyleyecek çok şey var. Efsane bir ilk kitaptı. Soluksuz bir şekilde okudum. Bir sonraki kitap bize neler getirecek merakla bekliyorum.
Ateş Serisi X1000Kitap
İlk sayfalar bir gizemle başlıyor. Kimden bahsedildiğini ve ne olduğunu tam anlayamıyorsunuz. Ve sonra Kitaptaki kötümüzle karşılaşıyoruz. İnsanı merak ettiriyor bu bakımdan. Karen Marie Moning'i çok seviyorum ama bu seri uzadıkça eski etkisini yitiriyor gibi. İlk 5 kitabı hiçbir şeye değişmem. Onların tadı bir başkaydı. Bir kere Barrons vardı. Üzgünüm Ryodan ama Barrons'u kimse geçemez. Bu bakımdan biraz hayal kırıklığına uğradım ama bu demek değil ki yeni kitabı okumam. Tabii ki sabırsızlıkla bekliyorum.
Öncelikle bu kitapta Shazam ve Dani'nin ilişkisine bayıldım ve Shazam favori Cehennem Kedi'm olabilir. Mezarlık sahnesinde çok üzüldüm. Ryodan'ın gitmesine daha çok üzüldüm. Baş karakterler ayrılınca bana fenalık basıyor. Neyse ki çok fazla beklemiyoruz ve bir araya geliyorlar. Ama 2 YIL geçmiş aradan. O 2 yılda tabiki bir şeyler olmuş. Kat'in bir kızı var ama babası Cruce mu yoksa Sean mı belli değil. Dublin toparlanmaya çalışıyor. Mac ve Barrons peri diyarına gitmiş. Christian İskoçya'da. Herkes ayrı bir yerdeydi. Ve onlarsız Dublin sıkıcıydı. Ara kitap gibi geldi bana. Ryodan ve Dani ilişkisini anlatmak için ve diğer kitaba zemin hazırlamak için yazılmış. Bu yüzden serinin diğer kitapları kadar sevemedim. Yani neden böyle bir şey yapıldı? Gerek var mıydı? diye sorguladım ama Dani'nin karakter gelişimi açısından iyi olmuş. Ama Mac ve Barrons'u özlediğimi de itiraf etmeliyim. Onlarsız olmuyor bu seri. Belkide bu yüzden bana eskiden okuduğumda hissettiğim o tadı veremedi. Ve ayrıca kitapta çok fazla iç konuşma var. Dani işin içine girince böyle oluyor. Sürekli bir konuşma halinde, sorguluyor, gerekçelendiriyor... Aslında bu kısımları seviyorum ama çok fazla kullanılmış gibi geldi bana.
Konuya gelirsek şarkıdan sonra Seeliler daha bir güçlenmiş ve eski tanrılar