“Her türlü saadet ve felaket düşüncesinin üstünde bir talihin kendisini tamamlaması lazımdı. Istırap insanoğlu için gündelik ekmek ölümse sadece kaderdi, ikisinden de kaçılmazdı. Asıl dava, derin bir şekilde yaşamak ve kendi kendini gerçekleştirmek, ölümlü hayata şahsi bir çeşni vermekti.”
“Kim umutsuz bir beklemeden ibaret sanır bu bir ömrü dolduran protestoyu? Beklemek.. evet. Bekliyordu. Kim, kendini sonuçsuz bir beklemeye mahkum edebilir ömür boyu?”