Çok insan tanıdım belki şu hayatta hepsinden uzaklaştım. Neden? Diye sordular;
- Biri yanlış mı yaptı?
- Doğruyu bulan olmadı ki. dedim.
- Korkuyor musun? dediler.
- siz korkmuyor musunuz? dedim.
- neyden? diye sordular
- masum görünüp kalbini paramparça yapan insanlardan... dedim.
- sustu sustum ve hep sustuk...🙁
Bir boşluk var içimde, ne doluyor ne de ben çabalıyorum. Yoruldum belkide. Ama bir şeyden çok eminim. O boşluğu dolduracak her neyse acıtacak , fazla gelicek...
Güzel günler , hatrı kalır düşler kurdum kendime. Yokluğunun verdiği olgunluktayım şimdi. Olur olmaz düşlerle avutmuyorum. Ve evet şimdi daha kötü günlere hazırlıyorum kendimi....
Bir zamanlar gökkuşağının altından geçmeye çalışan küçük çocuktu kalbim. Sense o kalbin en saf parçası. Şimdi ise o kalbin en ulaşılmaz parçası oldun. Tekrar geçmeye calışsam gökkuşağının altından
hani imkansız ama hani oluru yok ama
Yine de olmazmısın bu kalbin ...