"Zulmün artsın, zulmün artsın ki tez zeval bulasın!" Bu söz halkın kalbini, onurunu, öfkesini ve iyilik duygusunu koruduğu derin bir çığlık, acı bir sığınak olmuştur. Bu söz Yaşar Kemal'le çağdaş dünyanın temel insan haklarını, bütün mazlum halklarını, bütün kimliklerini ve kültürlerini savunmanın yedi renkli bayrağı olmuştur. O bir Kilikya ağıtıdır. O, yarası suyun iki yakasında kanayan mübadildir. O, yüzünü güneşe dönmüş Ezidi'dir. "Korumaya alınmış" gelinlerdir, kızlardır. Suriye çöllerinde yüz yıldır ıslık çalan Ermeni kemikleridir. Ninova'dan Kilikya'ya kanatlı bir Asur yazısıdır. Cemaatsiz bir kilisedir, sinagogdur. Bütün bu acılardan utanan bir Türk'tür. Haysiyetin, insandan harflere, harflerden insana dönüşmüş görkemidir.