"Bir insan hiç sevilmemişse bile yine de iyi bir baba olabilir mi?"
(Okulda herkese kan kusturan bir öğrencinin kucağına bir bebek aldıktan sonra ki cümlesi)
Okulda olsa geçer not alabilecek kadar çalıştıktan sonra çabalamayı bırakacak çocuk, oyun oynarken kuralları kendi belirlediği ve istediği zaman oyunu durdurabileceğini bildiği için, yapabileceğinin en iyisini yapmak için kendini zorlar.
Bir bitkinin büyüyüp meyve vermesini dahi beklemeye sebat gösteremeyen çocuklardan, büyük ideallere kanalize olmalarını ve bu ideale odaklanmalarını bekliyoruz.
Hiç bir çocuk bir buğdayın ekmek olabilmesi için insanlar ziyade rüzgara, güneşe ve yağmura ihtiyacı olduğunu bilmiyor. Her şey sadece kendi ellerine ve o ellerin yaptığına bağlı sanıyor, tabiata hükmedeceklerini zannediyorlar. İşin kader ve tevekkül boyutunu unutuyor, büyük bir hırsla kendilerine odaklanıyor, harici bir durum yaşandığında dünya başlarına yıkılıyor. Tüm canlıların tek bir canlı gibi birlikte çalıştığını gözden kaçırıyorlar.