Davası Olmayan Adam DeğildirDüşünce
Bazı kısımlarını yakın tarih bilgisi yetersizliğimden, bazı kısımlarda ise fazla yabancı kelime kullanımından kaynaklı anlamakta güçlük çektim. Kitabın yayın tarihinden sonra meydana gelmiş olan 15 temmuz darbesi ve 2023 depremi konuların akışını büyük ölçüde değiştirebilecekken bazı gelecek olayları da öngörürcesine kaleme almış ve yorumlamış yazar. Verimli ve faydalı bilgiler içeren bir kitap olmasına rağmen yarıda bırakmak durumunda kaldım. Umarım ilerleyen zamanlarda uzak ve yakın tarih bilgimi geliştirerek ve buna istinaden daha çok anlayarak ve keyif alarak okumaya başlarım tekrar.
06.02.2023
"İlk defa bir kitabı okurken burnumun direği sızladı... Çünkü kurgu da olsa hikaye çok tanıdıktı. İskenderun’un sokakları, deprem, o enkazlar ve bitmek bilmeyen o çaresiz bekleyiş... Hepimizin yüreğine kazınan o ortak acıdan, çok bizden bir kesitti.
Okurken içim çok derin sızlasa da, en çok o enkazların arasından sağ çıkan umuda sevindim. Unutmamak, yarım kalanları anmak ve her şeye rağmen yeniden hayata tutunabilmek dileğiyle... #KimsesizlerCoğrafyası"
Reklam
SPOİLER İÇERİR!!!!·408 syf.·2026 Okuma Raporları
6/10
2026 121. kitabı
Kitaba dair yorumum
Kitapta çekirdek ailesi olan Bela'nın hikayesiyle başlıyoruz bu hikaye resmen insanı geriyor düşünsenize uyurken tam üstünüzde süzülen garip bir yaratık Allahım ...
Anne yani Ursula ne yazik ki tipik bir anne değil şehvet bağimlisi bir tip
Russ ise kızına kendini adamış bir baba
Ama her şey bu kadar mı hayir
Gelelim finale daha doğrusu final gibi görünen saçma sapan sona
Olayın bir kisminda yılın 2024 olduğu söyleniyor ama son kısımda 2023 te izin verdiği söyleniyor. Yani onca zaman Bela sandığımız şey Bela değil miydi ne oldu tam belli değil. Bu tarz kitaplara sinir oluyorum. Çok güzel gerdi ama tam bir son yok o nedenle de bitmis gibi görünen ama aslında tam bitmemiş bir kitap okumuşum hissini yaşadım. O nedenle puanim net
Puan vermedi
PEYGAMBERİN ŞARKISI romanı 2023 Booker Ödülünü almış. Yazar Paul Lynch, günümüzden beş-on yıl sonra İrlanda’da yaşanan otoriterleşme durumunun faşizme dönüşmesini, bunun sonucunda yaşanan iç savaşı, sendikacı olan kocası gözaltına alınıp kaybedilen dört çocuk annesi Eilish Stack’ın gözleriyle, diliyle ve yüreğiyle anlatıyor. Dolaysıyla okuyucu kendisini o annenin yerine koymak zorunda kalıyor. Bu da duygusal anlamda derin bir etkilenmeyi getiriyor. Nitekim yazar, şiirsel üslubu ve akıp giden, bazen de taşan cümleleriyle bu etkilenme durumunu en üst seviyeye çıkarmaya da çalışmakta. Deyim yerindeyse yarattığı atmosfer nedeniyle ‘damardan’ bir roman bu, her kelime anında kana karışabiliyor.
Kitabın kurgusunda bazı boşluklar var. Geleceğin İrlanda’sında bir tür faşist sistemin kurulmasına yol açan nedenler roman sanatının elverdiği ölçüde anlatılmıyor ya da gösterilmiyor. Bir ülkede durup dururken veya milliyetçi bir parti başa geldi diye hemen iç savaş başlamaz. Derin siyasal, sosyal, ekonomik ve politik krizlerin ortaya çıkması lazım. Ayrıca devlete karşı savaşanların da kötü olduğu söyleniyor, ama bunun nedenleri ikna edici bir şekilde ortaya konulmuyor. Yazar, ezber bir cümleyi kahramanına söyletiyor gibi. Yine kitabın sonu çok aceleye getirilmiş. Yazarın nefesi yetmemiş sanki, bir noktadan sonra kesip atmış…
Asıl vurgulamak istediğim nokta ise şu: Yazar, bu romanı yazmadan önce Suriye iç savaşını araştırıyor. Sonra İrlanda’da bir sahne kurarak Suriye’de yaşananları oraya aktarmaya çalışıyor. Tam da bu noktada ortaya oldukça ilginç bir durum çıkıyor. İrlanda’daki faşizm ve iç savaş son derece Avrupai! Yani Suriye’ye göre daha steril, daha eli yüzü düzgün ve çok daha az vahşi! Bazı okurların romanın sayfaları arasında ilerlerken bir sunilik ya da yapaylık hissiyle
Kimsesizler Coğrafyası
Hangisi daha acı kimsesizlik mi yoksa kimsesizliğinin sömürülmesi mi ?
Hayat bazen hiçbir şey beklemeden önümüze serer herşeyi ama biz tatmin olmayız.
Başımızı sokacak bir ev,yiyecek aşımız, bizi koruyup kollayacak ailemiz ,eşimiz dostumuz hesap vermeden yaşadığımız normal bir hayat...
Peki ya bunların hayaliyle yaşayan ve canı pahasına dişiyle tırnağıyla kazıyarak buna ulaşmaya çalışan insanlara neden hep aynı bakış açısıyla bakıyoruz ve neden sadece acımak ile kalıyoruz.
İşte baş kahramanımız "Ali"
Eğer deprem olmasaydı kuzeni Ferit'i bulmak için o depremin olduğu yere gitmeseydi ve o hengamede onunlq arkadaş olmasaydı bizim ondan hiç haberimiz dahi olmayacaktı.
Ne savaşta kaybettiği ailesinden,ne hayatta kalmak için verdiği mücadeleden ne ordan oraya sürgün edildiği mülteci kamplarından ne de ilk ve son aşkı ile yeniden kurduğu ailesinden ve o ailesinin o depremde göçük altında kaldığından haberimiz olmayacaktı.
Saatlerce o göçüğün başında yeni kader arkadaşı edinmiş ve hayat hikayesini anlatarak bekleyen Ali...
Yazarın ele aldığı 6 şubat 2023 depremi birçok şehrin yok olduğu felaketin resmi içimizin ezildiği elimizden bir şeyin gelmediği çaresizliğin adı...
Kitabın sayfalarını çevirdikçe gözlerim bugulandı içim acıya acıya dudaklarımı ısıra ısıra okudum yazılanları, gerçeklik payı bulunan bu kurgu eser kalbimin paramparça olmasına yetti ve arttı bile kitap bitti ama bende bittim.
Peşinden gittiğim şey muhtemelen içimdeki karanlığın kuyruğuydu. Onu tesadüfen görmüş, ardından gitmiş, ona tutunmuş, sonrasında daha derin bir karanlığın içine düşmüştüm.
Nedense bu kitabı okurken aklımdan 2023 Hatay depremini çıkaramadım. Kitaptaki karakterler nasıl Japonya'daki depremden sonra içindeki buruk bir hüzünle yaşamlarını devam ettiriyorsa biz de öyle yaşamıştık. Böyle olunca kitaptaki duyguları daha iyi anladığımı düşünüyorum. Bana bir kez daha hayatta ne kadar kötü şeyler olursa olsun asla durmadığını, hep bir yerlerde insanların yaşama iyi ya da kötü şekilde devam ettiklerini ve her şeyin ne kadar geçici olduğunu hatırlattı.
Reklam
Reklam