Nükleer kıyamet kopmuş, yeryüzü dev canavarlara kalmış ve insanlık Moskova’nın yeraltı metro tünellerine sığınmış... Düşüncesi bile tüyler ürpertiyor değil mi? İşte Metro 2033, tam olarak bu kapalı, karanlık ve tekinsiz dünyayı anlatıyor.Kitap o kadar samimi ve sürükleyici bir dille yazılmış ki, tünellerdeki o rutubet kokusunu ve arkandan bir şey yaklaşıyormuş hissini resmen yaşıyorsun.
Kitap hakkında düşüncelerim ve duygularım karmaşık. Harika bir kitap çok sevdim diyemem ama çok kötü bir kitap da diyemem.
Karakterlerin anlatımı ve Artyom'un iç dünyası beni kendine çekti. Oyunu bu konuda daha yüzeysel normal olarak.
Konu da ilgi çekici ama işleniş şekli hiç hoşuma gitmedi. Gizem yaratmak istenmiş ama gizem o kadar gizli kalmış ki ilgi çekiciliğini kaybediyordu. Sırf yarım bırakmamak için ilerleyip okuduğum bir kitaptı. Çünkü bu durum o kadar sıkıcıydı ki bazen zor ilerledi. Bir şeyler oluyor ama etkileyici bir anlatımı yok. Ve aksiyon kitabın sonlarında başlıyor. Bilmiyorum alınması için tavsiye etmezdim ama kitaplıkta zaten duran bir kitapsa okumaktan zarar gelmez derdim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Metro 2033
Metro 2033 
Dmitry Glukhovsky
Daha önceki gönderilerimde de kitabın beni sıktığını paylaşmıştım. Kitabın yarısına gelene kadar bu böyle devam etmişti. Yarıya geçtikten sonra içimde bir heyecan dalgası kabarmaya başladı. Ve sona gelirken gerçekten heyecanla başından kalkamadan okumaya başladım. Sonda ters köşe olmadım diyemeyeceğim. Serisini aldığım için pişmanlık duymuştum kitaba başlarken fakat şu anda iyi ki almışım ve bir sonraki kitabı beklemek zorunda değilim diye düşünüyorum.
Kitapta ne ararsanız var; siyaset, din, ekonomi, sosyoloji, psikoloji, tarih... Beni özellikle din ile ilgili olan kısımlar cezbetti. Yapılan tanımlamalar, verilen örnekler oldukça yerinde ve özenliydi.
Şimdi 2.kitaba heyecanla başlıyorum.Duygu ve Düşünce
Metro 2033 Dmitry Glukhovsky
Daha önceki gönderilerimde de kitabın beni sıktığını paylaşmıştım. Kitabın yarısına gelene kadar bu böyle devam etmişti. Yarıya geçtikten sonra içimde bir heyecan dalgası kabarmaya başladı. Ve sona gelirken gerçekten heyecanla başından kalkamadan okumaya başladım. Sonda ters köşe olmadım diyemeyeceğim. Serisini aldığım için pişmanlık duymuştum kitaba başlarken fakat şu anda iyi ki almışım ve bir sonraki kitabı beklemek zorunda değilim diye düşünüyorum.
Kitapta ne ararsanız var; siyaset, din, ekonomi, sosyoloji, psikoloji, tarih... Beni özellikle din ile ilgili olan kısımlar cezbetti. Yapılan tanımlamalar, verilen örnekler oldukça yerinde ve özenliydi.
Şimdi 2.kitaba heyecanla başlıyorum.
Dünya nükleer bir tehlike yaşıyor ve insanlar yer altına yani metrolara sığınıyor. İnsanların metrolardaki mücadelesini anlatan ilginç bir kitap. Okumaya değer.
"Tanrı Metro’ya hiç uğramadı. Burası, onun unuttuğu bir bodrum katı."
Rus yazarımız Glukhovsky, kıyamet sonrası bilimkurgu temalı romanını 2005 yılında okuyucularıyla buluşturdu. İlk başta renkli kapağı, kalın biçimiyle dikkat çeken bu eser, kıyamet sonrası türü severleri için vazgeçilmezler listesinde yerini aldı.
Bir misafirlik sırasında elime geçmesi ve üç günde 600 sayfayı bitirmemin ötesinde bir kitaptı benim için Metro 2033.
"İnsanoğlu her zaman yok etmeyi biliyordu ama korumayı asla öğrenemedi.
Nükleer bir savaş sonrası binlerce insanla birlikte Moskova Metrosu'na sığınan, ismi Dostoyevski romanlarından fırlamış Artyom Alekseyevich'in hikayesi ile başlıyordu eserimiz. Annesini ve gökyüzünün mavisini hatırlamakta zorlanan Artyom'un hikayesi ile. Karakterimizi WDNCh adı verilen istasyonda tanıyoruz. WDNCh, Metro'nun en kuzey ucunda, dumanlı çayların ve mantar tarlalarının gölgesinde, görece huzurlu bir istasyondu. Ancak bu huzur, tünellerin derinliklerinden gelen ve "Karaderililer" adı verilen gizemli yaratıkların tehdidiyle sarsılıyordu. Artyom’un hikâyesi, istasyona gelen gizemli koruyucu Hunter’ın ona verdiği o ağır sorumlulukla; yani "Polis" istasyonuna ulaşıp yardım isteme göreviyle sıradan bir nöbetçi hikâyesinden çıkıp, tüm insanlığın kaderini omuzlayan epik bir yolculuğa dönüşecekti.
Tünellerdeki İnsanlık Laboratuvarı
Artyom, rayların üzerinde ilerledikçe sadece mutantlarla değil, insanlığın yerin altına taşıdığı o bitmek bilmeyen ideolojik savaşlarla da yüzleşiyor. Glukhovsky, Moskova Metrosu'nu adeta bir "insanlık laboratuvarı" gibi kullanıyordu. Bir istasyonda komünizmin katı ve kızıl kurallarıyla sarsılıyor, bir diğerinde faşizmin karanlık yüzüyle burun buruna geliyoruz. Bir tarafta ticaretin ve paranın soğuk mantığıyla
Keyifli bir kitap. Dünyada çıkan bir nükleer savaştan sonra rus halkının metro tünellerinde yaşadığı bir gelecekten bahsediyor. Belki bilirsiniz, sovyetlerin metro ağı meşhurdur. Aynı şekilde komplo teorilerine de ev sahipliği yapmıştır. Biraz bunları da barındırır. Bu inceleme diğer iki kitabı da kapsasın. Bu arada unutmadan söyleyeyim bunun bir de oyunu var. Ben oyun serisinin senaryolarını kitabın serisine göre daha güzel buldum.