E.Arslan

Köşe bucak, zerresini ararken benden saklanılan gülüşleri Kör gözler önüne serili buldum Bana değillerdi
Gözlerini bağlamadan Aşk'ı darağacına çekesim gelir Ne acı çekerek ne de yakıp yıkarak sevgilim Gözlerimi kaçırmadan gözlerinden Kılım kıpırdamadan Ayaklarının altından sehpayı çekesim gelir
Yönümü belirleyemediğim karanlıklarda kürek çekiyorum Varmayı düşlediğim bir yer yok. Gayem bulunduğum noktayı terkedebilmektir. Boşa tüm kürek çekişlerim Olduğum yerdeyim hala Yüz çevirdim gökteki ayın güzelliğine de Başımı kaldırıp bakmıyorum çoktandır Sandalımı dibe çekecek bir taş aramasaydım Yakamoza da gözümü yumardım
Hiçbir harp bu kadar çabuk sonlanmamıştır Gözlerinin beni mağlup ettiği zamana kadar. Hiçbir yenilgi bu kadar ağır olmamıştır. Umut yok dediğim âna kadar. Ve Hiçbir savaş arkasında bu kadar yetim bırakmamıştır Beni sensiz bıraktığın güne kadar...
Günün solgun saatlerindeyim,senin yüzündür ufukta belirgin olan akrep yelkovanin peşinde bitap düşmüsken Gözlerim yer çekimine meydan okumakta Ve Gözlerin gölgeme bile yüz çevirmişken Senin hasretindir beni ayakta tutan tamahkar kalbim acı çekiyorken beynim seni sevmekten yana değil Evet kalbimdir ağır basan fakat sevginin dilencisi olmayacağım Beyaz bir gömleğe damlayan kan gibi çıkmadı yakamdan bu hüzün katranı
Şiir