VAİZ 2:18-23 [18] Güneşin altında harcadığım bütün emekten nefret ettim. Çünkü her şeyi benden sonra gelecek olana bırakmak zorundayım. [19] Kim bilir, bilge mi olacak, akılsız mı? Güneşin altında bilgeliğimi kullanarak harcadığım bütün emek üzerinde saltanat sürecek. Bu da boş. [20] Bu yüzden güneşin altında harcadığım onca emeğe üzülmeye başladım. [21] Çünkü biri bilgelik, bilgi ve beceriyle çalışır, sonunda her şeyini hiç emek vermemiş başka birine bırakmak zorunda kalır. Bu da boş ve büyük bir hüsrandır. [22] Çünkü ne kazancı var adamın, güneşin altında harcadığı bunca emekten, bunca kafa yormaktan? [23] Günler boyunca çektiği zahmet acı ve dert doğurur. Gece bile içi rahat etmez. Bu da boş.
Yeni Yaşam Yayınları
Alıntı
Dolayısıyla Atatürk’ün diktatörlüğünün sebebi her şeyden ve her şeyden önce bağımsızlığı ve hürriyeti öğretmek, insanlığı, akılcılığı öğretmek
Alıntı
Senden sonra 23 şehir gezdim. 3 kilo aldım. Saçlarımı 6 kez boyadım. Dünya bilmem kaç dönümünü tamamladı. Darbe oldu, ihtilal oldu. Barış gelmedi, savaş bitmedi. Seni özledim. Gittiğim her yerde senden bir nefes bıraktım. Belki yürürsün aynı sokakta. Ayak izime denk düşer ayak izin. Belki saçına değer nefesim. Belki sen de bir gün beni özlersin diye, Seni uzakta bıraktım. Seni uğurladım, sana kavuştum, seni terk ettim. Bilmem kaç kilometre yol gittim. Evren kaydı. Sen göğüs kafesimden milim kaymadın..
Şiir
Ama Kur'ân'ı nasıl okuyalım? Onu sırf okumak için mi okuyalım? Onu, âhireti hatırlamak, ölümü anmak, mahşer ve hesâbı yâd etmek için mi okuyalım?
Ne zaman geleceksiniz Meryem Çivi yaraları avuçlarımda Kanayan karanfiller Zeytinlikler altında bekliyorum Ne zaman geleceksin bana Meryem. Nice acılar çektim senin için Nice yıllar gözlerim sokakları taradı Yay gibi ince dudaklarınla Ne zaman güleceksin bana Meryem. Her solan yaprakta ben varım Her ağlayan çocukta ben varım Her doğan güneşte ben varım Ne zaman doğacaksın bana Meryem. Ben artık sonsuz bir yolculuktayım Senden ve tüm aşklardan ıraktayım Bir gölge... hep aynı duraktayım Ne zaman doğuracaksın Yeniden beni Meryem?
Sayfa 84 - Erdoğan Alkan:
Şiir