Mükemmel anne yoktu, hatalar da yapsa silkelenip toparlanmayı başarabilen mutlu anne vardı. Mükemmel çocuk yoktu, dar kalıplara sığdırılmaya çalışılmayan, doğal olmasına müsaade edilen, şişirilmeyen, sindirilmeyen, yok sayılmayan, mutlu çocuk vardı.
Benim amacım, mükemmele ulaşmak değil, sağlıklı bir anne-çocuk bağı kurmak olmalıydı.
Mutlu bir çocuk yetiştirmek için, mutlu bir ebeveyn olmak gerekir. Mutlu bir ebeveyn olman için ise evvela mutlu bir insan olman gerekir. Annelerin kendine vakit ayırması, lüksten ziyade bir zorunluluk hali.
Evliliğe hazırlık listesi oluşturacak olsam, eşya satın almayı son maddelere yazardım. Çünkü çeyiz alışverişini evlilik hazırlığı zanneden bir kesim var ve bence büyük bir yanılgıya düşüyorlar.