toparlamaya çalıştıkça tüm parçaları
daha da dağılıyor
sessizliğime sığındığım duvarlar
daha da ağlıyor
kelimelerim yuvarlanıyor
bir şeyler bulamıyorum
anlamlandırmaya çalıştıkça
daha da
eriyor
daha da
ölüyor.
yoruldum, tüm hücrelerime kadar. içinden çıktığını sandığım ama asla çıkamadığım o kara deliğin içinde kayboldum. varlığını asla hissemediğim ama hayatta olanlar ebeveyenlerimden yoruldum. herkes güçlü kal diyor, içimdeki tüm zerre uykuya dalmışken nasıl hayatta kalabilirim bilmiyorum