oysa babama dayanamıyorum. sanki katlanamayacağım bir kaderi bana devrediyor, bıraktığı miras çıldırmış bir neşeyle beklediği, ölümden hallice bir hayat. onunla yan yana gelmekten, aynı karede yer almaktan korkuyorum. yüzlerimiz aynılaşacak, kader yıldızlarımız birleşecek, ben de onun gibi istenmediğim bir dünyaya kendimi sevdirmek, yuva kurmak, çoluk çocuğa karışmak, hayatla kaynaşmak için beyhude yere çırpınacakmışım gibi geliyor.
gözlerin cennetin bir yansıması
ve ben ona bakakalan
saçma bir ruh
saçma bir esinti,
sadece bakakalmak
ve cennete kısacık misafir olabilmek isterim
sen ki benim yuvam
anlamsızlığımın en anlam bulmuş hali
dünyamın ısığı
ve karanlık rüyalarımın ay ısıgısın
bir bahar günü, elimi güneşe doğru uzatıp sıcaklığını tüm bedenimde hissedebildiğimde yüzümde saf bir gülümseme oluştuğunda zihnim sadece şen olduğunda mutluluğu kovalamayı bırakacağım.